ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΗ ΤΟΥ 1968, ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟΥ 2008
1080 αναγνώστες
Παρασκευή, 9 Μαΐου 2008
02:11

Εβλεπα τα γεγονότα του Μάη του 68, στη Γαλλία, και μελαγχόλησα.

Θυμηθηκα τις τιτάνιες μορφές του πνεύματος και του πολιτισμού που πάντρεψαν τη σπιρτάδα του πνεύματος τους, με τη φρεσκάδα της παγκόσμιας πολιτιστικής άνοιξης της δεκαετίας του 60, και κάνοντας μία απλή σύγκριση με το σήμερα, μελαγχόλησα σφόδρα.

Δε μπορεί κάποιος παράξενος κομήτης θα έπεσε σ αυτό το πλανήτη το 1968, αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί πως τόσο πολύ ταλέντο βρέθηκε σε τόσο πολλές χώρες την ίδια χρονική στιγμή.

Τόσες προσωπικότητες όσες δεν γνώρισε ποτέ ο κόσμός.

Ντε γκώλ, Κεννεντυ, Ποπιντού, Τσε, Μπήτλς, Ελβις, Ρολλινγ Στόουνς, Τζίμι Χεντριξ, Τζανις Τζόπλιν, Τζόαν Μπαέζ, Μπομπ Ντύλαν, Καραμανλής. Παπανδρέου, Φλωράκης, Μίκης Θεωδοράκης, Μάνος Χατζηδάκης, Μαρκόπουλος, Ρίτσος, Κατράκης, Λαμπράκης, Σεφέρης, Ελύτης, Ξαρχάκος, Ντοορς, Μόρισον, και πόσοι άλλοι, όλοι την ίδια χρονική στιγμή, τη περίφημα και στοιχειωμένη δεκαετία του 60, που κορυφώθηκε με το Μαη του 68.

Λέω να κάνω μια αντιπαράθεση ονομάτων με το 2008, έτσι για να δούμε γραμμένο το που βρισκόμαστε, γιατί προφορικά μόνο δεν το κατανοούμε πλήρως.

Σαρκοζύ, Σεγκολέν, Μπους, Κοντολίζα ραις, Μπλέρ, Μαικλ Τζάκσον, Μαντόνα, Σακιρα, Κωστάκης, Γιωργάκης, Παπαρήγα, Σπανουδάκης, Φοιβος, Βίσση, Καλομοίρα, Θώδη,

Θεέ μου γιατί με εγκατέλειψες;;;;;

Η διαφορά είναι τραγική.

Λες και η παγκόσμια εξουσία φοβήθηκε τόσο πολύ από εκείνη τη πολιτική και πολιτιστική έκρηξη της δεκαετίας του 60, που σκέπασε το πλανήτη με μία ασπίδα αντιπολιτιστικής προστασίας ώστε να μη φτάνει τίποτε αξιόλογο πολιτικά και πολιτιστικά στη γη, μέχρι οι άνθρωποι να ξεχάσουν το 60.

Δυστυχώς δεν παρελθοντολογώ ούτε διακατέχομαι από τη νοσταλγία των εφηβικών μου χρόνων.

Αν ψάξετε μέσα στα σπίτια σας, στα δωμάτια των παιδιών σας θα δείτε ότι ακόμα με τη δεκαετία του 60 πορεύονται , όσα τουλάχιστον είναι αυτό που λέμε ψαγμένα.

Ο πολιτισμος του 60 σέρνει το καραβι ακόμα, όσο τουλάχιστον υπάρχει καραβι.

Ποιος μπορεί να φανταστεί ότι το 60, θα υπήρχαν εκκατομύρια άστεγοι και δεν θα είχαμε διαδηλώσεις;

Οτι γινόταν εισβολή στο Ιράκ και δεν θα ταμάταγαν τα πάντα;

Οτι θα μπορούσε Ευρωπαίος πολιτικός να διανοηθεί να βομβαρδίσει Ευρωπαική χώρα;;;

Οτι θα μπορούσε να γίνει πρωθυπουργός ένας καναλλάρχης;

Οτι όλόκληρη η πολιτική σκέψη θα περιοριζόταν στο παιδικό διαχωρισμό είσαι καλός ή κακός;

Δεν ήταν αγγελικός ο κόσμος το 60 . Κάθε άλλο .

Ηταν όμως ψαγμένος ο λαός, ο καθε λαός.

Ο μπερλουσκόνι το 60, το πολύ πολύ να γινόταν ο      τρελλός του χωριού ,

ο μπλαίρ να γινόταν σταρ του σινεμά στο ρόλο του Αντρέα με τα φτερά,

ο Μπούς να ήταν ο Τζανετάκος των Ελληνικών ταινιών,

Ο Μαικλ Τζάκσον ένας ατάλαντος Φλωρινιώτης,

η Σακίρα χορεύτρια σε επιθεωρησιακό περιοδεύοντα θίασο,

και ο Φοίβος γραφικός στιχουργός στα παγκακια της Ομόνοιας.

Πήγαν το πετρέλαιο στα 122 δολλάρια και δεν αντιδρά κανένας.

Πήγαν το σιτάρι στα υψη και χαμογελούν οι κερδοσκόποι, με το λαό να μην αντιδρά.

Ρίχνουν έξω το κράτος και πουλάνε δημόσια περιουσία για να καλύψουν χρέη, και δεν κουνιέται φύλλο.

Και το 60 υπήρχαν όλοι αυτοί.

Ομως υπήρχαν και οι άλλοι. Ο λαός. Αυτοί που αντιδρούσαν.

Οχι σαν ΠΑΜΕ αλλά δεν ξέρουμε που.

Αντιδρούσαν γιατί δεν γούσταραν να τους κοροιδεύουν, αλλά το σπουδαιότερο

ΑΝΤΙΔΡΟΥΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΑΝ

ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟ ΚΟΣΜΟ.

Και αυτή είναι η ΜΕΓΑΛΗ και βασική διαφορά της άνοιξης από το χειμώνα.

Το χειμώνα βλέπεις το κακό, αλλά πιστεύεις ότι τίποτα δεν αλλάζει.

Την άνοιξη βλέπεις το κακό αλλά βάζεις τα στήθια σου μπροστά, γιατί πιστεύεις ότι ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ.

Αν τώρα πεθάνω, θα λογίζομαι τυχερός άνθρωπος, γιατί έστω και μια φορά στη ζωή μου, πίστεψα ότι όλα μπορούν να αλλάξουν, πάλεψα γι αυτό, και μαζί με χιλιάδες άλλους, έζησα τη περίοδο της ανθρωπότητας που χιλιάδες άλλοι πίστευαν το ίδιο πράγμα, την ίδια στιγμή, στον ίδιο τόπο.

Η ελπίδα δεν πεθαίνει τελευταία.

Η βλακεία πεθαίνει τελευταία.

Η ελπίδα είναι σπόρος.

Θα έρθει η στιγμή που κάποιο παιδί θα κλάψει πάνω από το μέρος που είναι θαμμενη, και τα δάκρυα του θα την ποτίσουν ν ανθίσει πάλι.

Γιατί δεν μπορεί, όσο και να σκλήρυνε η ανθρωπότητα, ένα τόσο δα δάκρυ, θα βρεθεί ν αναστήσει το σπόρο της ελπίδας, όσο βαθειά και να είναι θαμμένος.

 

Σχόλια

09/05 02:23  ΑΕGEAN MAN
ο καλυτερος ,,,συνεχισε ..αν και εγω σταματω να γραφω ,,θα σε διαβαζω ..εισαι ανδρας φιλε
09/05 08:58  test
Ηρακλή μπράβο πάντα γράφεις ενδιαφέρωντα πράγματα, αλλά νομίζω οτι στην αρνητική σου λίστα δεν έχει θέση ο Michael Jackson του οποίου προφανώς δεν είσαι σε θέση για άγνωστους σε μένα λόγους να εκτιμήσεις προσφορά και ταλέντο στην μουσική πάντα, νομίζω επίσης οτι και ο Σπανουδάκης δεν έχει θέση στην λίστα σου, ίσως η σχέση του με την Ν.Δ. σε επηρρεάζει αρνητικά, η Βίσση δεν έχει σχέση με Καλομοίρα, θα πρέπει να απορρίψουμε τότε Μαρινέλλες κλπ. και ο Μπλέρ πέρα από τα λάθος με το Ιράκ για τους Βρετανούς είναι θετικός.
Λιάρος
09/05 09:16  Ηρακλής
Η λίστα είναι ενδεικτική και πρόχειρη. Αντιλαμβάνεσαι ότι αν επιχειρούσα μία εμπεριστατομένη καταγραφη οι λίστες α ήταν διαφορετικές.
Ο Τζάκσον έχει θέση όχι για τη μουσική του αλλά για τη γενικότερη έση ζωής, πλαστικές, παιδάκια, χημική αλλαγή χρώματος κλπ.
Ο Σπανουδάκης σε σύγκριση με τους άλλουσ Χατσιδάκη, θεωδοράκ, ακόμα και Πλέσσα που πρόσφεραν και άλα εκτός από νότες αραδιασμένες σε πεντάγραμμα.
Η Βίσση μπαίνει κι αυτή για το στίγμα ζωής και όχι μόνο για τη φωνή, που πράγματι δεν έχει σχέση με τη Καλομοίρα.
Αν θέλεις, οι διαφορά αυτών των καλλιτεχνών με τους άλλους είναι η διαφορά του στίχου του Ρίτσου.
Εμείς αδερφέ μου τραγουδάμε για να σμίξουμε το κόσμο.
Αυτό είναι που δεν έχουν.
Οσο για το Μπλερ, επιβεβαιώνεις την άποψη μου για το 2008, ακριβώς γιατί ένας λαός σαν τους Βρεττανούς έφτασαν να χαρακτηρίζουν θετικό το Μπλερ.
Το ατομικό συμφέρον του 2008.
09/05 09:19  Ηρακλής
Συγνώμη για τα λάθη του προηγούμενου σχόλιου. Εφυγε χωρίς να το διορθώσω.
09/05 09:30  test
Όλα καλά Ηρακλή, Καλή σου μέρα, τον Μπλερ και γενικά τους πολιτικούς τους κρίνει η ιστορία, αλλά αρκετά αργότερα από την αποχωρησή τους, όταν μπορεί να εκτιμηθεί αμερόληπτα το έργο τους
Λιάρος
09/05 09:38  test
Επίσης ο Michael άλλαξε τον κόσμο πολύ περισσότερο από συγκροτήματα όπως οι Doors που μπορεί να μας αρέσουν ακόμα, αλλά δεν ήταν ηγέτες του μεγέθους των Dylan, Beatles, Elvis και Stones, η συμμετοχή του στην ''πολιτιστική'' άνοδο των μαύρων είναι πολύ μεγάλη, θα έλεγα ότι βοήθησε τα μέγιστα να υλοποιηθούν αυτά που τραγούδαγε παλαιότερα ο James Brown, γενικά συγγνώμη που οδηγώ το θέμα σου σε μουσικά μονοπάτια αφού είναι καθαρά πολιτικό
09/05 09:51  Ηρακλής
φίλε
Χαίρομαι που με διαβάζεις, προφανώς οι γνώσεις μου στα μουσικά πράγματα δεν έχουν καμμιά σχέση με τις δικές σου, εκτός από το ρεμπέτικο, ίσως.
Η κουβέντα για τη μουσική και τις επιδράσεις της είναι ασύγκριτα πιο πολιτική από τις δήθεν πολιτικές συζητήσεις, ιδιαίτερα για ένα λαό που έκανε πιθανόν επαναστάσεις όποτε υπήρξαν οι κατάλληλες μουσικές για να τον ξεσηκώσουνε είτε αυτές ήταν το Παιδια της Ελλάδος παιδιά, είτε το Στ άρματα στ άρματα είτε ο μελοποιημένος Ρίτσος ή ο Ελύτης.
Ειλικρινά λαβε τις αναφορές μου σε πρόσωπα όπως ο Τζάκσον ενδεικτικές και βασισμένες σε επιδερμική πληροφόρηση επιπέδου εφημερίδων.
Θα χαρώ να φιλοξενήσω άρθρο σου για την πολιτική επίδραση "παρεξηγημένων" μουσικών, γιατί αυτή την αλήθεια είναι που ψάχνουμε.
Οποτε θέλεις στείλε το στο μειλ μου να το δημοσιεύσω εδώ.
09/05 10:00  CANYON
5*...
09/05 12:05  Nastybishop
τώρα στην ίδια λίστα ο σπανουδάκης με την Θώδη; ούτε εγώ το καταλαβαίνω αυτό...

Αλλά ας το ξεπεράσουμε. Η ουσία είναι ότι η μυθοποιήση του παλιού και οι μελαγχολικές συγκρίσεις του με το καινούριο δεν αποτελεί πρωτοτυπία αλλά κοινοτυπία. Είμαι άλλωστε σίγουρος ότι και η σημερινή γενιά, ύστερα από 20-30 χρόνια θα υπενθυμίζει στην νεότερη γενιά πόσο σπουδαίοι ήταν οι δικοί της ήρωες και πόσο "η κοινωνία πλέον έχει βυθιστεί στην ευτέλεια."

Από αυτά που γράφεις πηγάζει τόση απογοήτευση, τόση παραίτηση, τόση γκρίνια για όλους και για όλα...μα καλά τόσο γκρίζα την βλέπεις την ζωή; δεν υπάρχει τίποτε το ευχάριστο; τίποτε το ελπιδοφόρο; τίποτα που να σε ενθουσιάζει να γράψεις για αυτό; στη ρητορική σου υπάρχουν ΜΟΝΟ κατηγορώ για όλους και για όλα;
συγγνώμη φίλε που θα στο πω και ελπίζω να μην με παρεξήγησεις, αλλά τα κείμενα σου αναδύουν παραίτηση.
09/05 13:59  Ηρακλής
φίλε ναστυ
Εχω την αίσθηση ότι διαβάζεις από λάθος οπτική γωνιά τα κείμενα μου.
Σχεδόν πάντα, μετά τις διαπιστώσεις, στη θέση που εκφράζω στο τέλος είμαι πάντα αισιόδοξος, πιστεύοντας πως " δε θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη".
Το να διαπιστώνεις τη κακομοιριά, τη μιζέρια, τη πνευματική ένδοια, τη καλλιτεχνική απραξία, θα πει πως ε΄΄ισαι ακόμα ζωντανός αφου μπορείς και τα διακρίνεις.
Για τα ονόματα το έγραψα εκατό φορές, ήθελα να δείξω το νόημα και όχι να χαρακτηρίσω συγκεκριμένους ανθρώπους. Αλλωστε η γνώμη για το ποιός είναι στη μία λίστα και ποιος στην άλλη είναι εντελώς προσωπική και ο καθένας δικαιούται να έχει και να διατηρεί τη δική του.
Οσο για τη παραίτηση που λες, η παρουσία μου εδώ με αυτά τα κείμενα που έχω τη δυνατότητα να γράφω, δεν νομίζω ότι είναι ενέργεια παραιτημένου.
η τουλάχιστον ελπίζω να μην είναι.
09/05 14:45  Nastybishop
Ίσως να τα διαβάζω λάθος. Θα με διαψεύσεις άλλωστε περίτρανα αν σηκώσεις κάποιο κείμενο το οποίο θα επαινεί αντί να κατακρίνει. Το ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο...αξίζει μερικές φορές να το δούμε και μισογεμάτο, δεν συμφωνείς;
09/05 15:20  dart2467
Φιλε Nasty.
Τα παντα ειναι συγκριτικα. Εξαρταται απο το μεγεθος του ποτηριου που ο καθενας απο εμας κληρονομησε.Οταν μεγαλωσες με ενα νεροποτηρο, που το βλεπεις απελπιστικα να αδειαζη,οτι απομεινε αν το μεταφερης σε ενα σφηνακι,μπορει και να το υπερχειλισης.

Ηρακλη την καλησπερα μου.Παντα δυνατος.
09/05 16:07  Ηρακλής
γεια σου φίλε dart
όπως βλέπεις προσπάθησα με το επόμενο άρθρο να κάνω πιο λιανά τα πράγματα. Τώρα αν το κατάφερα, τι να πω. πάντως στην άλλη Ελλάδα, περίοπτη θέση έχουν και οι απόδημοι μας,κι ας τους ξέχασα στο άρθρο.
09/05 17:25  talbot
Ηρακλή,τρίζουν τα κόκκαλα των προγόνων με την απάθειά μας.Αδιανόητα πράγματα μέχρι χθές,φαίνονται φυσιολογικά.
Να είσαι καλά να γράφεις,μήπως και ανοίξουν τα κουτάβια τα μάτια τους.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
16 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις