ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Νο 2. (οι ετερόφωτοι)
1125 αναγνώστες
Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2008
22:43

Μπροστά σου μια μεγάλη πόρτα...

Μπαίνεις.

Η επιχείρηση, κολοσσός.

Αναρωτιέσαι ποιος είναι το αφεντικό.

Και ξαφνικά σου εμφανίζεται ο Νο 2.

Ο Νο 2, στη πραγματικότητα δεν είναι κανένα γνωστό νούμερο, κανένας γνωστός αριθμός.

 Είναι κανένας αριθμός.

Γιατί στις πιο πολλές περιπτώσεις είναι 0.

Ενα απλό, ασήμαντο 0, που κατάφερε να κολλήσει με κάποιο τρόπο, δίπλα στον πρώτο,

τον ιδιοκτήτη της επιχειρησης, δίπλα στο "αφεντικό",

και βλέποντας τον εαυτό του, μηδενικό αυτός  δίπλα στο νούμερο ένα, το αφεντικό,

νομίζει πως είναι το 10.

Στη καλλίτερη περίπτωση, νομίζει πως έχει συμμετοχή στην μετάλλαξη του 1 σε 10.

Αυτό το 0 , ο γνωστός Νο 2, επειδή έχει επίγνωση της αξίας του,

ξέρει δηλαδή ότι κατά βάθος είναι μηδέν,

φροντίζει να έχει πάντα δίπλα του, μηδενικά, να μην υπάρχει δίπλα του άλλος καλλίτερος,

από ένα διαρκή φόβο, μη χάσει τη θέση του δίπλα στο 1.

Ετσι η διάταξη των στελεχών στην εταιρία του  γίνεται 1-0-0, 1-0-0-0, 1-0-0-0-0 κ.ο.κ.

Η μεγάλη μάστιγα βέβαια της επιχείρησης, είναι ότι το 1 έχει μυαλό "ιδιοκτήτη" και όχι επιχειρηματία.

 

Και ως μυαλωμένος "ιδιοκτήτης "γνωρίζει" ότι καμμία αξία δεν έχει η συσσώρευση,

πως "όλα εδώ θα μείνουν".

Και επειδή το γνωρίζει, πολλές φορές ,

φροντίζει να μετατρέπει τη συσσώρευση σε  ασύστολη κατανάλωση.

Ετσι λοιπόν διοικεί την "ιδιοκτησία του", εκ του μακρόθεν, 

με αποτέλεσμα ο γνωστός 0, δηλαδή το νο 2, να παίζει το ρόλο του Νο 1.

Κατά την ερμηνεία αυτού του ρόλου, τα περισότερα μηδενικά που κατέχουν θέσεις Νο 2,

αφ ενός μεν συγχέουν την αξία τους με το 1,

αφ ετέρου φροντίζουν για την εξάφάνιση άλλων φιλόδοξων 0,

που βρίσκονται στη σειρά και έχουν τάσεις να γίνουν, πρώτα τη τάξει μηδενικά.

Ο νο 1, ενίοτε παίζει με το πρώτο μηδενικό, δηλαδή το Νο 2, τάβλι.

Και περιέργως ο νο 1 πάντα κερδίζει.

Καμμιά φορά όμως το ζάρι αποφασίζει να παίξει το δικό του αυτόνομο παιχνίδι,

και φέρνει εξάρες για τον Νο 2.

Τότε ο νο 1 που νομίζει ότι έχει γεννηθεί για να μη χάνει.

εκνευρίζεται και αφού έχει στην ιδιόκτητη επιχείρηση του,  τόσα πολλά μηδενικά,

αλλάζει τον Νο 2 με άλλο 0, το δέκατο ας πούμε.

Αυτό έχει σαν συνέπεια ο Νο 2, να παίρνει αυτόματα τη πραγματική του αξία,

δηλαδή 0.

Η εξέλιξη αυτή  ποσώς ενοχλεί βέβαια το σύστημα και την επιχείρηση,

από μηδενικά προθυμα να γίνουν Νο 2, είναι γεμάτος ο κόσμος.

Και μάλιστα η προθυμία τους είναι μεγάλη και συνήθως έχουν τη  τάση

να γίνουν απολυταρχικότεροι του προηγούμενου μηδενικού που κατείχε τη θέση του νο 2,

διαιωνίζοντας έτσι το δόγμα του φασισμού του Νο 2.

Ο οποίος

διοικεί αντ αυτού , πληροφορεί αντ αυτού, ενεργεί αντ αυτού.

Φυσικά ο Νο 1 δεν είναι βλάκας.

Είναι απλά ιδιοκτήτης της επιχείρησης και όχι επιχειρηματίας.

Γνωρίζει τι κάνει ο Νο 2.

Και τον βολεύει αυτό που κάνει,

γιατί έτσι ο ίδιος διατηρεί αλώβητη τη προσωπική του επιρροή για τις δύσκολες στιγμές.

Οπότε και επεμβαίνει ως ο από μηχανής θεός.

Μέχρι τότε αφήνει το Νο 2 να βασιλεύει.

Πάντως όταν ο Νο 2 , γινεται ξανά μηδέν, το χειρότερο του είναι,

να βλέπει αυτούς που σαν Νο 2 είχε κατασυκοφαντήσει, να έχουν επιβιώσει σαν απλά 2, ή 3, ή 4 ή 40.

Γιατί αυτοί έχουν κατακτήσει , κάτι που αυτός μέσα στα πλούτη, τις θέσεις, και τις αμοιβές,

του μηδενικού παρά τω ιδιοκτήτη,

δεν κατάκτησε ποτέ.

Εγιναν αυτόφωτοι αριθμοί.

Ενω αυτός θα μείνει αιώνια ενας απλός ετερόφωτος πλανήτης,

που χωρίς "ήλιο" δίπλα του, είναι απλά ένα ΜΗΔΕΝΙΚΟ.

 

Υ.Γ. Οι Νο 2 πού είναι πραγματικά 2, και όχι αναβαθμισμένα 0, γίνονται σχεδόν πάντα Νο 1.

Και γίνονται νούμερο 1 σε επιχειρήσεις οι οποίες έχουν επιχειρηματίες μετόχους,

και όχι "αφεντικά - ιδιοκτήτες", που παίρνουν μαζί τους την επιχείρηση όταν χάνονται.

Διότι οι ιδιοκτησίες έχουν διάταξη στελεχών 1-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0,

ενώ οι επιχειρήσεις έχουν διάταξη στελεχών 1- 9-8-7-6-5-4-3-2-2-2-2.

Το κείμενο αφορά τους αιώνιους Νο 2 των ιδιοκτησιών,  τα γνωστά 0, που όλοι ξέρετε.

Σχόλια

19/03 23:27  Τυφώνας
Υπάρχει και μεγαλύτερο πρόβλημα. Όταν … κατά λάθος ή ιδιοτελώς το Νο 2 (το μηδενικό δηλαδή) γίνει Νο 1. Τότε υποβαθμίζεται όλο το σύστημα διότι τρέμει διπλά για την περίπτωση που βρεθεί κάποιος άξιος στον δρόμο για Νο 1 … και τους καθαρίζει από νωρίς … προτού προλάβουν και μεγαλώσουν.

Συγχαρητήρια για το άρθρο.

ΥΓ: Το μονάστερο είναι σίγουρα από κάποιο μηδενικό Νο2 !
19/03 23:35  Ηρακλής
Τυφώνα
ποτέ δεν κυττάω τ αστέρια.
Τα κύτταζα όταν ήμουν παιδί , μαζί με τον Λουντέμη.
Ευτυχώς γιατί εκείνα τ αστέρια με κράτησαν μέχρι σήμερα, έξω από αυτό που οι άλλοι λένε σύστημα, τουλάχιστον στη σκέψη!
Σ ευχαριστώ.
19/03 23:53  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Σύντομη αναφορά εις το βιβλίο "Peter's Law". Το διάβασα στις αρχές της δεκαετίας του 70. (πρέπει να το ανασύρω...)
1. "Καθένας τείνει εις το επίπεδο της ανικανότητάς του" = Ενώ είσαι "καλός" η τελευταία προαγωγή σε οδηγεί στο...
2. Παραδείγματα "από τη ζωή".
3. Οδηγίες "πως να το αποφύγεις".
4. Οδηγίες για να αναγνωρίσεις ότι ο προΙστάμενός σου έχει φθάσει στο... άρα σε "μπλοκάρει" και τι να κάνεις...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
11 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις