ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Επίσκεψη στο Αγιο Όρος μέρος δεύτερο...
1075 αναγνώστες
Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013
17:47

Σας χρωστάω τη δεύτερη μέρα μου στο Αγιο Ορος, από το προπροηγούμενο Σαββατοκύριακο.

Τη δεύτερη μέρα που είμαστε στο Ορος, πήγαμε στις Καρυές.

Εκεί προσκυνήσαμε την εικόνα Αξιον Εστί, αλλά ήταν έτσι τοποθετημένη, που και να ήθελες δεν μπορούσες να προσκυνήσεις ορθιος. έπρεπε να γονατίσεις.

Υποχρεωτικός σεβασμός, σ ένα σύμβολο, που μπορείς να πιστεύεις οικειοθελώς, και όχι αναγκαστικά.

Τέλςο πάντων, φύγαμε από το Πρωτάτο, και πήγαμε να δούμε τη Μονή Κουτλουμουσίου.

Πραγματικά ήταν μία εξαίσια μονή, περιποιημένη , καθαρή, γεμάτη γλάστρες . λουλούδια, γενικά είχε μία φροντίδα, και καλαισθησία, που θάπαιρνες όρκο ότι είναι περιποίηση από γυναικείο χέρι. Τόσο όμορφο περιβάλλον.

Προσκυνήσαμε και φύγαμε, αφού για να μάθεις στο Αγιο Ορος πρέπει να ρωτάς, και μαθαίνεις αυτό που ρωτάς, τίποτε άλλο.

Οταν ερχόμουν εδώ περίμενα πως σε κάθε Μοναστήρι θα μας περίμενε ο Αρχοντάρης, θα μας ξεναγούσε στο χώρο, θα μας έλεγε την ιστορία της Μονής, θα μαθαίναμε για τις καθημερινές δραστηριότητες της μοναστικής ζωής.

Προσωπικά εγώ, δεν βρήκα κάτι τέτοιο.

Βρήκα όμως τον Βησσαρίωνα, καθισμένο σ ένα τραπεζάκι του μοναδικού εστιατορίου των Καρυών που το έχει ένας Αλβανός, να πίνει το κρασάκι του, με μεζεδάκι φασολάδα, πιπεριές Φλωρίνης και τουρσί. Νηστεία γαρ, και το μαγαζί σερβίρει ότι επιτρέπει η Επιστασία.

Φάγαμε την ωραιότερη φασολάδα που έχω φάει, και νομίζω ότι ήταν και χωρίς λάδι, λόγω νηστείας. Το ίδιο και οι πιπεριές, το λάδι το παίρναμε από τις ελιές που τρώγαμε. Γιατί πράγματι ο,τι φάγαμε στο Ορος, αν και νηστήσιμο, ήταν γευστικότατο.Πάντως καλού κακού, είχαμε και τα μπισκοτάκια μας.

Με τον Βησσαρίωνα κάναμε παρέα, είπαμε τι λέει ο Απόστολος Παύλος, αλλά με τέτοιο τρόπο που να επιτρέπονται όλα αυτά που θέλουμε να κάνουμε, τσουγκρίσαμε τα ποτήρια κατεβάσαμε δυο καράφες κρασί με το ευλογητός ο Κύριος, και μάθαμε ότι ήταν απο το Παγκράτι, και δεν είχε πρόβλημα να φωτογραφηθεί μαζί μας.

Τώρα τι ήταν ο Βησσαρίωνας, σε ποιο Μοναστήρι ήταν, πως συντηρούνταν,μη με ρωτήσετε, δεν πρόλαβα να μάθω, γιατί φούσκωσε η Θάλασσα και ο βαρκάρης μας ειδοποίησε να κατέβουμε στη Δάφνη γρήγορα, για να μπορέσουμε να φύγουμε.

Ετσι αφήσαμε σύξυλο το Βησσαρίωνα, ελπίζοντας σε μία δεύτερη συνάντηση.

Πριν από τη Ταβέρνα όμως είχαμε πάει και στη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα , όπου βρίσκεται και η Αθωνιάδα Σχολή, και επισκεφτήκαμε τον Αρχοντάρη για να του πούμε ότι δεν θα μείνουμε λόγω καιρού, και να τον ευχαριστήσουμε.

Εδώ, ο Αρχοντάρης, δεν είχε την αίγλη του Πάυλου. Ηταν ντυμένος με ένα παλιό ράσο γεμάτο μπογιές από παλιά βαψίματα που είχε κάνει, ήταν κάτι σαν ευγενικός κοσμοκαλόγερος που έτρεχε να προλάβει όλες τις δουλειές του μοναστηριού.

Ο Αρχοντάρης και ο Βησσαρίωνας, μας άλλαξαν λίγο την εικόνα προς το θετικότερο των κατοίκων του Ορους.

Τελικά, το δέος, που ακούω ότι αισθάνονται όσοι πάνε στο Ορος, εγώ δεν το ένοιωσα.

Απεναντίας, γνώρισα μία κοσμικότατη κοινωνία, οπου κυριαρχεί το μέσον, η εκμετάλλευση του προσκυνητή από τους παρατρεχάμενους των συγκοινωνιών, και φυσικά μία κοινωνία όπου κάνει σημαντικα αισθητή την παρουσία του το γκαίη στοιχείο.

Εξαίρεση όλων αυτών, οι στιγμές που έζησα μέσα στην εκκλησία στην αγρυπνία, όπου το Βυζαντινό τελετουργικό, ή έλλειψη ηλεκτρικού, οι φωτισμοί με τα κεριά και η μυσταγωγία, αξίζουν ένα ταξίδι στο Αγιο Ορος.. Επίσης, εξαίρεση αποτελεί η υπέροχη, εκπληκτική, εξαίσια διαδρομή που έκανα με τα πόδια από τη Μονή Γρηγορίου στη Μονή Διονυσίου.

Εχω μία παραδοσιακή σχέση με το Θείο.

Το αντιμετωπίζω σαν παράδοση μας,

αλλά και σαν ευκαιρία ανάδειξης της δύναμης της ανθρώπινης πίστης.

Εχω το δικό μου Άγιο,

στο Αγιο Ορος δεν βρήκα κάτι καλλίτερο.

Στις 8 του Νοέμβρη, θα ξαναπάω στον Ταξιάρχη

να τον παρακαλέσω, κι αυτός θα μ ακούσει.

Αλλωστε γνωριζόμαστε χρόνια τώρα,

είναι και αυτό ένα είδος "μέσου".

 

Υ.Γ. Να ξαναγράψω, το Αγιο Ορος είναι μεγάλο οι Μονές, σκήτες κλπ. πολλές, οι καλόγεροι ακόμα πιο πολλοί. Οι δικές μου εμπειρίες είναι σταγόνα ,όσων μπορεί κάποιος άλλος να ζήσει σε κάποια άλλη Μονή με κάποιους άλλους ανθρώπους.Μακάρι να υπάρχουν πολύ καλύτερες εμπειρίες από άλλους επισκέπτες.

 

 

Σχόλια

08/04 19:33  γεροjerri
Ηρακλή,

μάλλον πήγες τοίδιο σαββατοκύριακο με τον κουμπάρο μου. Δεν έχω ακόμη πλήρη περιγραφή.
Σκοπεύω να πάω το συντομότερο δυνατό.
Εγώείμαιμετον μάλλον πιο κοσμικό, τον Ραφαήλ...
09/04 20:51  Goldmine
Γλαφυρός όπως πάντα αμβλύνεις την άγνοιά μας από την ρατσιστική απαγόρευση της πρόσβασης για το γυναικείο φύλο...
Τεσσερις Αρχάγγελοι και οι δικοί μου προστάτες: Μιχαήλ, Γαβριήλ, Ραφαήλ. Τον τέταρτο δεν ξέρω πως τον λένε! Από το νησί των Ταξιαρχών ορμώμενη γαρ..
Σε όλη την e-κοινότητα, την παρέα, παλιούς και νέους θαμώνες και στον καθηγιασμένο... οικοδεσπότη την καλησπέρα μου! Ευλόγησον!-)
10/04 09:47  Ηρακλής
Εύα τι κάνεις; Εισαι καλά;
Αν εξαιρέσεις τη φύση, και τα επιβλητικά ιστορικά μοναστήρια που δεν τα έχουν "εκσυγχρονήσει", δεν νομίζω ότι χάνεις πολλά πράγματα, ΕΚΤΟΣ, και αν είχες γνωστό που θα μπορούσε να σου ανοίξει τις Αίθουσες με τα χειρόγραφα, τα χρυσόβουλα κλπ. όπου πραγματικά θα σε ( με ) έπιανε δέος.
Αυτά που σου επιτρέπουν να δεις είναι πολύ πολύ λίγα.
Η ρατσιστική απαγόρευση ισχύει υποτίθεται για ΟΛΑ τα θηλυκα ζωντανά, "υποτίθεται" ότι τα τελευταία 1000 χρόνια δεν υπάρχει τοκετός στο Ορος.Γιατί παραξενεύεσαι όμως;
Στην Αγία Τριάδα υπάρχουν δύο άντρες και το Αγιο Πνεύμα, η Παναγία εκτός, τι να κάνουν κι οι καλόγεροι, κατά μάνα κατά κύρη. ( Πω , πω βλασφημίες πρωινιάτικα!).
12/04 19:54  gargadua
Ποτέ δεν μ΄άρεσε η ιδέα του το Άγιου Όρους χωρίς βέβαια να κατακρίνω όποιον έχει αντίθετη άποψη.
Ποτέ δεν ήθελα να πάω για να τρώω ότι σερβίρουν και να ακούω για τα άγια που στην καθημερινότητα δεν υπάρχουν. Να συζητάω για θεωρίες και ιδέες και στην πραγματικότητα να σφάζομαι με τον διπλανό μου. Όχι δεν μ΄ αρέσει. Μάλλον το αντιπαθώ.
Βαρέθηκα τις θεωρίες και το μπλα μπλα. Θέλω δράση όχι αρλούμπες. Θέλω αλλαγή όχι κομψούς λόγους. Τέτοιους ακούω και από τους πολιτικούς που ακόμα ονειρεύονται την ανάπτυξη.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
9 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις