ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Επίσκεψη στο Αγιο Ορος, μέρος πρώτο.
3338 αναγνώστες
Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013
06:36

 

Είπα κι εγώ να γνωρίσω την εμπειρία μιας επίσκεψης στο Αγιο Ορος.

 

  Η πρώτη, άσχημη εμπειρία, ήταν η διαδικασία κατάστρωσης του προγράμματος.

 

  Πρέπει πρώτα να εξασφαλισεις το διαμονητήριο, πέρνωντας τηλέφωνο ή στέλνοντας ΦΑΞ, ένα με δύο μήνες πριν, και μετά πρέπει να έρθεις σε επαφή με τις μονές που θέλεις να επισκεφτείς, πάλι με φαξ, και να κλείσεις διανυκτερεύσεις. Τέλος αφού τα κάνεις όλα αυτά πρέπει να κλέισεις τηλεφωνικά εισητήρια για το πλοίο που θα σε πάει από την Ουρανόπουλη στη Δάφνη, που είναι και το μόνο μέσο με το οποίο μπαίνεις στο Αγιο Ορος.

 

  Ολη αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη γιατί όπως λένε στο Αγιο Ορος επιτρέπεται να μπαίνουν κάθε μέρα 100 Ελληνες και 10 αλλοδαποί, μόνο.

 

  Η πορεία του ταξιδιού μας βέβαια, απόδειξε ότι όλα αυτά ισχύουν μόνο για τους απλούς ανθρώπους, για τους κοινούς θνητούς.

 

  Γιατί όσοι έχουν μέσο, δηλαδή γνωρίζουν κάποιο κινητό κάποιου καλόγερου, μπορούν να μπουν όποτε θέλουν και όσες μέρες θέλουν, αρκεί να τους κάνει πρόσκληση ο καλόγερος, και πρόθυμοι  καλόγεροι υπάρχουν πάρα πολλοί.

 

  Επίσης, μπορούν να μπαίνουν στο Ορος, ολόκληρα γκρούπ, αυτά που είδα εγώ ήταν σλαβόφωνα, αρκεί να έχουν πρόσκληση από τη Μονή.

 

  Οπερ, ο αριθμός των 100 ισχύει, για τους νομιμόφρονες και τους αδαείς, οι "δικοί μας", μπαίνουν όποτε και για όσο θέλουν.

 

  Η δεύτερη άσχημη εμπειρία ήταν οι μεταφορές.

 

  Στο Αγιο Ορος υπάχει ένα φέρυ μπωτ, παντόφλα, που κάνει το δρομολόγιο Ουρανούπολη - Δαφνη μία φορά την ημέρα, με εισητήριο γύρω στα 7 ευρώ, στις 9.45 π.μ. και γυρνάει πίσω στι 12.00.

 

  Αν δεν πάς με αυτό ή δεν φύγεις με αυτό τότε, μπορείς να ταξιδέψεις με ταχύπλοο με 14 ευρώ, ή με θαλλάσιο ταξί όποια ώρα της ημέρας θέλεις, με 150 !!  ευρώ.

 

  Τώρα γιατί ένα φουσκωτό που το φορτώνουν με 8 επιβάτες, να παίρνει 150 ευρώ για μία διαδρομή 20 λεπτών αυτό είναι απορία αναπάντητη.

 

  Φτάνονας στη Δάφνη, αν θέλεις να πας στη πρωτεύουσα τις Καρυές, και δεν πας με το πούλμαν που κοστίζει 3,5 ευρώ, είσαι υποχρεωμένος να παρεις ταξί 12 θέσεων, που εισπράττει 45 ευρώ τη διαδρομή, είτε με έναν είτε με 12 επιβάτες.

 

  Συμπέρασμα για τις μεταφορές.

 

  Αν δεν καταφέρεις να μετακινηθείς με το μεγάλο φερρυ μπωτ, και με το πούλμαν, τότε σε γδέρνουν τα θαλλάσια και τα επίγεια ταξί, με την ανοχή της Ιεράς επιστασίας η οποία εισπράττει το 15% των εσόδων τους.

 

  Αν, δε, έχει νοτιά, και έχει απαγορευτικό, τότε τη μεταφορά σου στις Καρυές από την Ουρανούπολη, οδικώς, λυμαίνονται αλλοί ταξιτζήδες με 4Χ4, οι οποίοι παίρνουν για μία διαδρομη σε κατσαβραχόδρομο, περίπου 2,5 ώρες, 350 ευρώ !!! δηλαδή ένα μηνιάτικο σήμερα.

 

  Ας πάμε όμως στο σκόπο της επίσκεψης, στο κυρίως θέμα μας.

 

  Επισκεφθήκαμε τη Μονη Αγ. Διονυσίου. Εκπληκτικό Μοναστήρι, με δικό του λιμάνι και πλατεία μπροστά. Υπολόγισα ότι τα χιλιάδες κυβικά μπετόν που έχουν πέσει εκεί, θα μπορούσαν να χτίσουν πάνω από 200 πολυκατοικιες, και δεν είναι υπερβολή αυτό που λέω.

 

  Υποδοχή στο αρχονταρίκι, και κατάληξη σενέα καθαρά δωμάτια με σύγχρονο εξοπλισμό, κάτι σαν ξεοδοχείο πολύ καλής κατηγορίας.

 

  Αμέσως μετά φαγητό προσκύνημα ιερών λειψάνων και εσπερινός.

 

  Σ αυτές τις δύο εκδηλώσεις, αρχίζει το Ορος να δείχνει το πρόσωπο που περίμενα να δω.

 

  Βυζαντινό τελετουργικό, κατάνυξη, το ίδιο και το πρωι, λειτουργία και φαγητό.

 

  Κανόνες, αυστηρή ιεραρχία, αλλά και παλι, τίποτε δεν ισχύει για τους ημέτερους.

 

  Στο δικό μας πρωινό φαγητό , ο ηγούμενος της Μονής, είχε δίπλα του έναν κοσμικό φιλοξενούμενο, περιπου 65άρη, με βαμέννο μαλλί, ο οποίος στην είσοδο και την έξοδο ήταν πίσω από τον ηγούμενο και μπροστά από τους παπάδες, κατά παράβαση της ιεραρχίας και των κανόνων, αλλά είπαμε, στο Αγιο Ορος, το μέσον είναι δύναμη.

 

  Επειδή δεν ρωτήσαμε, κανενας δεν μας ενημέρωσε ούτε για την ιστορία της Μονής, ούτε καν για το όνομα του ηγουμενου, το οποίο και αγνοώ.

 

  Φεύγοντας, ένας άλλος καλόγερος, δεν παράλειψε να μας θυμίσει τη βασιλεία του "μέσου", αφού κατέβασε στο λιμάνι με το αυτοκίνητο της Μονής, ένα γκαίη ζευγαράκι νεαρών, με τους οποίους έπιασε κουβέντα για λαπτοπ αι τετραπύρηνα κινητά, αφήνοντας ένα παππά επισκέπτη, πάνω απο 80 χρονών να κατεβαίνει με τα πόδια 350 μέτρα, κουβαλώντας και τη τσάντα του.

 

  Ε, σιγά που δεν θα του την έλεγα. Φυσικά και του την είπα, αλλά η απάντηση με απογοήτευσε ακόμα πιο πολύ.

 

  Του λεω, συγγνώμη, αλλά από τα 72 άτομα που φεύγουν, κρίνατε ότι οι δύο νεαροί έχουν περισσότερη ανάγκη μεταφοράς με αυτοκίνητο, και όχι ο γέρος παππάς;

 

  ΚΑι η απάντηση του, με απολογητικό ύφος βέβαια, ήταν " Μα δε μου ζήτησε ο πάτερ να τον μεταφέρω".

 

  Ευτυχώς, μετά τη Μονή Διονυσίου, πήγαμε στις Καρυές, όπου συναντήσαμε το μοναχό Βησσαρίωνα, είδαμε τη Μονή Κουτλουμουσίου και τον αρχοντάρη της σκήτης του Αγίου Ανδρέα, που μας άλλαξαν την εικόνα, αλλά γι αυτά στο δεύτερο μέρος, εντός του Σαββατοκύριακου.

 

Καλημέρα σε όλους.

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
10 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις