ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Ο Κυριάκος.
516 αναγνώστες
Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012
10:34

Ο Κυριάκος, συνάδελφος μου από το ΤΕΙ, φίλος, ήταν ένας low profile άνθρωπος που πάντα ρωτούσε, άκουγε, και πίστευε.

Ο Κυριάκος είχε μια συνιθισμένη ζωή, μια ζωή ήσυχη, όπου τα σημαντικά προβλήματα της,

ήταν η εξέλιξη μας, αν θα πάρουμε αύξηση, αν θα έχουμε δικαίωμα να διδάσκουμε αυτόνομα, αν τα ΤΕΙ θα γίνουν Ανώτατα,

συνηθισμένα δηλαδή πράγματα,

που μεγιστοποιούνται, όταν λείπουν τα πραγματικά μεγάλα προβλήματα.

Δυστυχώς, για το Κυριάκο, τα μεγάλα προβλήματα τον επισκέφτηκαν ένα πρωινό.

Και ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα που τον επισκέφθηκε.

Οχι δεν πέθανε.

Επαθε κάτι χειρότερο, έχασε το παλληκάρι του,ένα γίγαντα δίμετρο.

ΚΑι τότε, όλα τα μικροπροβλήματα πήραν τη πραγματική τους διάσταση.

Εγιναν μηδενικά.

Τι να πεις για να παρηγορήσεις τον Κυριάκο, και όλους τους Κυριάκους του κόσμου,

στους οποίους έτυχε να παραβιάζεται η σειρά, και να χάνουν απογόνους;

Τίποτε, τόσο απλά.

Δεν μπορείς να ζεις, όταν χάνονται οι βλαστοί σου.

Και ο Κυριάκος από τότε , δεν ζούσε.

Περπατούσε, μίλαγε, συμμετείχε, αλλά δεν ζούσε.

Εβλεπες χαραγμένη στο μέτωπο του, τη θλίψη.

Τον έβλεπα στους διαδρόμους του ΤΕΙ, να περπατά με σκυφτό το κεφάλι, και κάθε φορά που με έβλεπε μου έλεγε "Εσύ με κράτησες και δεν έπεσα μέσα", και με χτυπούσε στη πλάτη.

Θυμόταν ένα γεγονός από την ημέρα της κηδείας του γιου του, είχε μείνει εκεί.

Και εκεί έμεινε μέχρι τη περασμένη Παρασκευή,

όταν ξεκίνησε κι αυτός το ταξίδι της συνάντησης με το γιο του.

Από τον Αγιο Βασίλη στο Πειραιά, τη γειτονιά που μεγάλωσε,

τη γειτονιά που πρωτοστέγασε τα όνειρα του, να γίνει κάτι.

Γιατί τότε, ξεκινούσαμε τη ζωή, για να γίνουμε "κάτι".

Στις φτωχογειτονιές του Αγιου Βασίλη, στις φτωχογειτονιές του Ταύρου.

Να γίνουμε κάτι.

ΚΑι αυτό το κάτι, δεν ήταν παρά μια δουλειά, μια οικογένεια, ένα κεραμίδι δικό μας πάνω από το κεφάλι μας.

Μέχρι εκεί ήταν το "κάτι" μας.

Τα καταφέραμε.

Κι ο Κυριάκος τα κατάφερε.

Ομως η διάσταση όλων αυτών των πραγμάτων γίνεται τόσο απελπιστικά μικρή
όταν συμβαίνουν τα μεγάλα,

που λές μήπως η ζωή, δεν είναι αυτά, αλλά κάποια άλλα πράγματα.

Γιατί για το Κυριάκο η ζωή, τελικά ήταν άλλα πράγματα.

Ηταν  ο γιος του, που δεν πρόλαβε να σώσει,

ήταν ο απέραντος πόνος, και η απελπισία, η αίσθηση του χασίματος των πάντων.

Και που μέχρι εκείνη τη στιγμή, όπως όλοι μας, δεν το ήξερε.

Ηταν ευαίσθητος άνθρωπος ο Κυριάκος.

Δεν ξεπέρασε ποτέ,

αυτό που κανένας λογικός άνθρωπος δεν ξεπερνά.

Και ο Κυριάκος ήταν λογικός άνθρωπος.

Γι αυτό και δεν άντεξε πολύ.

Και τη Παρασκευή,

πήγε να κάνει παρέα στο γιο του.

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
15 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις