ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Ο λαός που γιορτάζει το ... θάνατο!!!
994 αναγνώστες
Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012
13:08

Της Παναγίας σήμερα, χρόνια πολλά στη γυναίκα μου, και σε όσες και όσους γιορτάζουν.

Λέμε γιορτάζουν, κι όμως έχουμε να κάνουμε με τη κοίμηση της Παναγίας, δηλαδή το θάνατο της.

Η Παναγία, σε αντίθεση με το Χριστό δεν αναστήθηκε, αλλά τι μ αυτό;

Εμείς γιορτάζουμε το θάνατο της, σαν να είναι Ανάσταση.

Και δεν είναι μόνο η σημερινή γιορτή.

Γιορτάζουμε τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη, αλλά γενικά στη κουλτούρα μας,

ο θάνατος παλεύεται,

ο θάνατος χορεύεται,

ο θάνατος είναι αφορμή για έντονα συναισθήματα.

Χαράς ή λύπης αδιάφορο.

Εμείς τα χορεύουμε όλα.

" Το τελευταίο βράδυ μου απόψε το περνάω" λέει ο Στέλιος.

Κι εμείς, ζειμπέκικο και αντε εβίβα.

" Οταν πεθάνω θάψτε με " λέει ο Ζαγοραίος, και να τα πιάτα στη πίστα.

Γενικά σαν λαός, όταν είμασταν λαός με παραδόσεις, είχαμε φιλική σχέση με το θάνατο.

Τον έχουμε προσωποποιήσει, και έχουμε παλέψει μαζί του στ αλώνια.

Αρχίσαμε να τον θεωρούμε απλά θάνατο των πάντων,

από τότε που η δυτικόφερτες κουλτούρες ,περιόρισαν τις αξίες της ζωής στο χρήμα, στα πλούτη, και στην τυποποιημένη απόλαυση.

Μόνο που αυτές, οι απολαύσεις, όσο τελειώνει η ζωή, γίνονται και πιο οδυνηρές, αφού σαν αξίες, δεν μπορείς να τις πάρεις μαζί σου.

Αντίθετα, μπορείς να πεθάνεις γεμάτος, πάνω σ ένα ζειμπέκικο, πάνω σε ένα κρασί, μέσα σε ένα ερωτικό πάθος.

Γιατί ο άνθρωπος είναι συναισθήματα, και όχι μετρήσημα οικονομικά μεγέθη.

Δεν έχω ξαναζήσει γλέντι, σαν κι αυτά που στήναμε στις παράγκες στο Ταύρο, όταν ο πατέρας μου δούλευε μεροδούλι μεροφάι, όταν όλα τα τετραγωνικά του σπιτιού μας ήταν 21, όταν η αυλή μας ήταν το σοκκάκι της παραγκογειτονιάς.Τελικά πως τα καταφέραμε, να μη χαιρόμαστε με όσα έχουμε, αλλά απεναντίας να λυπόμαστε συνεχώς γι αυτά που ΔΕΝ έχουμε, αυτό κανένας δεν μπορεσε να το καταλάβει.

Ισως γιατί σταματήσαμε να παλεύουμε με το θάνατο,

σταματήσαμε να αισθανόμαστε πιο δυνατοί από τη φθορά,

θεοποιήσαμε την ύλη, και άρα, τρέμουμε τη φθορά της.

Τα συναισθήματα όμως δεν φθείρονται.

Η καρδιά δεν γερνάει , έλεγε ο πεθερός μου.

Χρόνια πολλά σε όλους, με υγεία και συναισθήματα.

Θυμό, λύπη, χαρά, έρωτα, πάθος, λαχτάρα,

μόνο αυτά μπορούν να μας σώσουν.

Η Παναγιά μαζί σας, και μαζί με τη 15χρονη στο Αττικό.

Ευχές σε όλους σας.

 

Σχόλια

15/08 16:30  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Χρόνια πολλά στη σύζυγό σου φίλτατε και ευχαριστώ για το υπέροχο σου άρθρο.
15/08 18:58  Ηρακλής
Τριαντάφυλλε σ ευχαριστώ, να χαίρεσαι και συ την οικογένεια.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
16 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις