ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Δόξα τω Θεώ, γεράσαμε...
805 αναγνώστες
Τρίτη, 29 Μαΐου 2012
16:47

-Γεράσαμε βρε Ηρακλή.

Ηχησε στ αυτιά μου πολύ απογοητευτικό, σαν να μου λεγε κάποιος, τελειώσαμε, τέρμα τα δίγραγκα.

Υστέρα πάλι σκέφτηκα

Ευτυχώς, γεράσαμε.

Και είμαστε τυχεροί γι  αυτό.

ΚΑι γεράσαμε σχεδόν όλοι.

Από κάθε χρονιά συμμαθητών, στο λύκειο , στο Πανεπιστήμιο, μετά από 40 χρόνια, λείπουν οι λιγώτεροι.

Οι περισσότεροι είναι εδώ, θεωρώντας ότι ακόμα έχουν πολλά να κάνουν.

Κάνουν δεν κάνουν, το σπουδαίο είναι

ότι είναι εδώ.

Δόξα τω Θεώ, γεράσαμε,  Μαριάννα.

ΚΑι είμαστε τυχεροί που γεννηθήκαμε το 1951, και όχι το 1901 ή το 1921 ή το 1931.

Αναρωτήθηκες ποτέ, πόσοι από αυτούς που γεννήθηκαν τότε, πρόλαβαν να γεράσουν;

Πόσοι πέρασαν αλώβητοι μέσα  από

τους Βαλκανικούς πολέμους,

το Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο,

τη μικρασιατική καταστροφή,

τη δικτατορία Μεταξά,

το δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο,

τον εμφύλιο;

ΚΑι όλα αυτά μόλις σε πενήντα χρόνια, μόλις στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα.

Και μεις ζήσαμε το δεύτερο μισό,

χωρίς πόλεμο,

χωρίς διωγμούς,

με μία δικτατορία λαιτ,

και φτάνουμε να γερνάμε όλοι, ή σχεδόν όλοι.

Και όσους χάνουμε να αποτελούν "φυσιολογική" φθορά τηςπορείας προς το τέρμα.

Δόξα τω Θεώ γεράσαμε,

γιατί ποιος ξέρει τι κρύβουνε τα επόμενα πενήντα χρόνια, και αν αυτή η γωνιά της γης θα παραμένει έξω από τα πεδία των συμφερόντων.

Τα παιδιά μας, θα κάνουν μπάνιο στη Πέτρα της Μυτιλήνης ή θα αντικρύζουν ταμπέλες "ιδιοκτησία ΒΡ";

Η Σερβία δεν ήταν πολύ μακρυά, ανήκε στο πολιτισμένο κόσμο, και όμως πολλοί εκεί , δεν γέρασαν.

Νοιώθω τυχερός, και ευγνωμονώ τα χιλιάδες θύματα της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, που έγιναν αιτία να φοβηθούν οι ισχυροί, και να σταματήσουν το παιχνίδι του παγκόσμιου πολέμου στις απειλές.

Νοιώθω ένοχος, και ζητώ συγνώμη από τις κοινωνίες που οι λαοί της Ευρώπης ξεζούμισαν για να αυξάνουν το δικό τους πλούτο, και εξ επαγωγής και τη δική μου ποιότητα ζωής.

Δεν ήταν όλος ο πλανήτης ήρεμος όλα αυτά τα χρόνια που εγώ γερνούσα φυσιολογικά και ομαλά.

Αυτή η γωνιά της γής ήταν ήρεμη, σχετικά, μόνο αυτη.

Πολλοί δεν γέρασαν στο Βιετνάμ, στο Σιαμ, στη Ταυλάνδη, στην Αγκόλα, στη Νότια Αφρική, στο Νίγηρα, στην Αλγερία, στο Ιρακ, στη Λιβύη, στη Παλαιστίνη, στη Χιλή, στην Αργεντινή.

Δεν πρόλαβαν να γεράσουν, τους πρόλαβε ο πόλεμος.

Δεν έχω ενοχές που εγώ γέρασα ενώ αλλοι όχι,

αλλά δεν έχω και λύπη που  γερνάω.

Τα γηρατειά είναι το τελευταίο στάδιο της ζωής.

Οταν βρίσκεσαι σ αυτό ,

θα πει πως η ζωή σου χαρίστηκε.

Ευτυχώς, φτάσαμε να γερνάμε.

Είμαστε εδώ.

Κι όσο πιο πολύ γερνάμε, τόσο πιο τυχεροί είμαστε.

Δόξα τω θεώ , γερνάμε.

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
11 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις