ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Ένα που να λήγει στο 7.
1016 αναγνώστες
Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012
01:50

( Από προσωπικές συλλογές μικρών διηγημάτων.)

- Ε, παιδί, δώσε μου ένα που να λήγει  στο 7.

Δεν ήξερε γιατί αλλά πάντοτε,

όταν τον κατάφερνε κανένας λαχειοπώλης ζητούσε πάντα το λαχείο να λήγει στο 7.

Είναι αστείο να αγοράζεις λαχείο διαλέγοντας τον τελευταίο αριθμό του,

όταν είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι προηγούμενοι αριθμοί που θα κληρωθούν, πριν από τον λήγοντα,

θα έχουν ήδη κομματιάσει το όνειρο σου.

Γιατί αυτό το ήξερε καλά. Οι πιθανότητες να είναι αυτός ο τυχερός ήταν τραγικά μικρές, μία στις 99.999.

Και όταν ο λαχειοπώλης τον κατάφερνε, έπαιρνε το λαχείο

για τα πριν, και όχι για τα μετά.

Κοιμόταν το βράδυ, και ονειρευόταν μέχρι την ημέρα της κλήρωσης.

3.000.000 ευρώ.

Πρώτα θα ψάξω να βρω τον λαχειοπώλη και να του δώσω καμμιά εικοσαριά χιλιάδες ευρώ.

Τι είναι μπροστά στα 3 εκατομύρια;

Θα μου πεις αν αφαιρέσεις τους φόρους γίνονται 2.700.000 αλλά και πάλι πολλά είναι.

Υστερα θα χρηματοδοτήσω καμμιά δουλειά των παιδιών,

μπορεί να βοηθήσω και μερικούς φίλους που ξέρω πως έχουν ανάγκη.

Θα κάνω όμως και αυτά που θέλω.

Θα πάω ταξίδια. Στη Καμτσάκα, στην Ιαπωνία, στο Μεξικό, στο Βόρειο πόλο, στην Αυστραλία.

Θα κάνω το μεγαλύτερο non stop  ταξίδι με αεροπλάνο, θα ταξιδέψω πρώτη θέση με τον υπερσιβηρικό,

με παγοθραυστικό στη Νορβηγία, θα πάω οδικώς στο Τροντχαιμ, στη Μόσχα, στη Κούβα, στη Βενετία.

Θα πάω και στη Κωνσταντινούπολη, να μέινω λίγο καιρό,

να χορτάσω την αίσθηση αυτής της Πόλης που μ έχει μαγέψει.

Την άλλη μέρα το πρωι, μπροστά στο google earth περιδιάβαινε όλα τα μέρη που θα πήγαινε

με τα λεφτά του λαχείου.

Ολα τα μέρη, τα έβλεπε με κάθε λεπτομέρεια. Που θα πάει , πως θα πάει, που θα μείνει, τι θα κάνει.

Ολα.

Χωρίς να το καταλάβει, αργά αλλά σταθερά,

αφαιρούσε από τη μαγεία του ταξιδιού μέσα από τη γνώση του άγνωστου,

μέσα από την οργάνωση του ανοργάνωτου.

Σε λίγο, ένοιωθε σαν να είχε πάει παντού.

Η κλήρωση ήταν να γίνει αύριο.

Ομως αυτός από σήμερα, είχε πρόβλημα με τα κέρδη.

Ακόμα κι άν έκανε όλα αυτά τα ταξίδια, πάλι θα έμεναν πολλά, τι θα τα έκανε;

Αρχισε τις επενδύσεις.

Αν έβαζε ένα εκατομύριο σε προθεσμιακή με 5%, θα έπαιρνε 100.000 το χρόνο τόκους,

δηλαδή 8333 ευρώ το μήνα.

Καλά ήταν.

Τώρα πάιρνει από τη σύνταξη του 1800, άρα και μόνο με τα λεφτά των τόκων θα μπορούσε να ζήσει άνετα.

Τα υπόλοιπα όμως;

Μήπως αν έπαιρνε ακίνητα;

Θα έστελνε και κάποια στο χαμόγελο του παιδιού, ίσως και στον Ονίσημο,

την οργάνωση για τους φυλακισμένους που αποφυλακίζονται.

Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα.

Πως θα εισέπραττε ένα τόσο μεγάλο ποσό; Με τ όνομα του;

Αν γινόταν γνωστό δεν θα κινδύνευε αυτός και η οικογένεια του από ληστείες ή απαγωγές;

Θα έπρεπε να βρει ένα τρόπο να τα εισπράξει ανώνυμα.

Βέβαια θα μου πεις , ο βήχας και το χρήμα δεν κρύβονται,

κι αυτός δεν ήταν άνθρωπος που κρατούσε το στόμα του κλειστό,

και μόνο από τη φάτσα του, όλοι θα καταλάβαιναν τι του είχε συμβεί.

Μεγάλος μπελάς κι αυτός.

Να κερδίσεις και να μη μπορείς να το χαρείς φωναχτά.

Ασε και το άλλο.

Σκεφτόταν τι να έγιναν όλοι εκείνοι που είχαν κερδίσει το πρώτο αριθμό τα προηγούμενα χρόνια.

Πολύ θα ήθελε να ξέρει. Εγιναν χαρούμενοι, ζούσαν ευτυχισμένοι, τους έλυσε προβλήματα τα λαχείο;

Γιατί ακούς καμμιά φορά, ότι τα πολλά λεφτά, σε κάνουν παράξενο , απόμακρο,

τσακώνεσαι με όλους, νομιζεις ότι όλοι σου μιλάνε για τα λεφτά σου,

ότι όλοι έρχονται για να τους δώσεις.

Εκείνος πάντως δεν θα γινόταν έτσι.

Θα εξοκολουθούσε να ζει φυσιολογικά, αφού πρώτα έκανε όλα όσα επιθυμούσε,

που δεν ήταν δα, και τόσα πολλά.

Ξημέρωσε η μέρα της κλήρωσης.

Τελικά σκέφτηκε ότι, θα μπορούσε να φτιάξει τη ζωή του και με λιγότερα.

Δεν ήταν ανάγκη, να κέρδιζε τα 3 εκατομύρια, μπορούσε να κάνει τα ταξίδια του,

και να εξασφαλίσει ένα εισόδημα, και με 1 εκατομύριο.

Δνε μπορούσε να ξεχωρίσει, αν αυτή η υποχώρηση ήταν αποτέλεσμα της γνώσης ότι δεν θα κέρδιζε,

ή του τρόμου διαχείρησης των πολλών χρημάτων.

Το βράδυ, μπήκε στο Ιντερνετ να δει τα αποτέλέσματα της κλήρωσης.

- Ούτε στο άρτιο, στο 6 λήγει. Φτου, παρά ένα.

Ποτέ δεν κύτταζε τον υπόλοιπο αριθμό έτσι και δεν ταίριαζε ο τελευταίος.

Ακόμα και όλοι οι άλλοι να ήταν ίδιοι, ποτέ δεν θα το μάθαινε,

άλλωστε δική του επιλογή ήταν ο τελευταίος αριθμός, αυτός ήταν το προσωπικό παιχνίδι,

οι υπόλοιποι αριθμοί ήταν της τύχης,

ο τελευταίος μόνο ήταν ο δικός του αριθμός, αφού δεν βγήκε αυτός,

έχασε.

- Δε βαριέσαι.

Ετσι κι αλλιώς το λαχείο μου έδωσε αυτά που ήταν να μου δώσει.

Με ταξίδεψε, με προβλημάτισε, μου απομυθοποίησε γνώμες και θέσεις.

Δεν είναι ότι δεν πίστευα ότι θα κερδίσω.

Είναι ότι δεν χρειαζόταν να κερδίσω.

Ηταν επιθυμία και όχι άνάγκη η συμμετοχή σ αυτή τη λοταρία.

Οπως είναι επιθυμία και η συμμετοχή στη λοταρία της ζωής,

με αγορά λαχείων που να λήγουνε στο σ αγαπώ,

κι ας μη κερδίσουνε ποτέ.

Ετσι κι αλλιώς, αυτή η λοταρία της ζωής, κληρώνει κάθε μέρα.

Και οι ελπίδα της νικης μας σ αυτήν , θα μας πάει μέχρι το θάνατο.

- Ε, παιδί, δώσε μου ένα που να λήγει στο 7.

 

 

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
18 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις