ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Στο καλό, Νίκο Μυλωνόπουλε...
1228 αναγνώστες
Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011
07:52

Το Σάββατο έφυγε από τη ζωή ο Νίκος, ένας φίλος και συνεργάτης μου από το 1979.

Ανθρωπος ήπιων τόνων, ο οποίος είχε ένα βασικό χαρακτηριστικό.

Οταν του έλεγες κάποιο πρόβλημα σου, πάντοτε θα σου έλεγε, πάρε αυτόν στο τηλέφωνο να δούμε τι μπορεί να κάνει.

Αυτό, όταν δεν μπορούσε ο ίδιος να βοηθήσει.

Γιατί αν μπορούσε, ήταν πάντα πρόθυμος, να εξυπηρετήσει, να βοηθήσει, να συμπαρασταθεί.

Εζησα μαζί του, στο Εργαστήριο Εσωτερικών Ηλεκτρικών Εγκαταστάσεων, κοντά 30 χρόνια.

Τον φώναζα "αφεντικό", ίσως γιατί ήθελα να αποδώσω σεβασμό στη προσωπικότητα του

Δευτέρα και Πέμπτη, πάντα εκεί με το Νίκο, το "αφεντικό"  και τους φοιτητές.

Μαθημένος σε μέσες τεχνικές σχολές, πολλές φορές αδυνατούσε να αντιληφθεί τη ραθυμία, τη μαλθακότητα, και την αδιαφορία των φοιτητών μας, και στεναχωριόταν που "τα παιδιά τα έχουν όλα και δεν τα εκτιμούν".

Ηταν 78 χρονών, είχε ζήσει σαν παιδί και το Παγκόσμιο πόλεμο, και τη Κατοχή , και τον εμφύλιο.

Απορούσε, πως ήταν δυνατόν, εκείνος να παλεύει, να διδάσκει , να συγγράφει να δημοσιογραφεί στο 70 του, και οι "μικροί", να είναι όλο ξάπλα και φραππέ.

Οπως συμβαίνει με όλους τους καλούς ανθρώπους, όταν γερνάνε, κάποιοι "νέοι". τους πληγώνουν, με πολλούς τρόπους.

Για το Νίκο, η πληγή ήταν η συμπεριφορά συγκεκριμένων ανθρώπων, σε συγκεκριμένη Σχολή, στην οποία ήταν χρόνια διευθυντής.

Παρ όλα αυτά , ο Νίκος, ποτέ δεν νευρίαζε, ποτέ δεν θύμωνε, ποτέ δεν έβριζε, κάτι δηλαδή ακριβώς αντίθετο από το δικό μου χαρακτήρα.

Ισως και γι αυτό παρά τη διαφορά των 17 χρόνων που είχαμε ηλικιακά, είχαμε δεθεί πάρα πολύ.

Ισως γιατί εγώ χρειαζόμουν την νηφαλιότητα και την ηρεμία του Νίκου, και εκείνος τις εκρήξεις και το θυμό μου.

Νίκο

Είχες τη τύχη να ζήσεις μια ζωή ανάμεσα σε ειλικρινείς φίλους, οι οποίοι σήμερα δεν κλαίνε.

Απλά σε αποχαιρετούν, και σου εύχονται εκεί που πας, να διδάσκεις μαζί με τις εγκαταστάσεις, και την ειλικρίνεια, την ευθύτητα, την ηρεμία, την υπομονή και το σεβασμό, που τα γνώριζες πολύ καλά, και τα υπηρέτησες στη ζωή σου ακόμα καλύτερα.

Στο καλό "αφεντικό"...

 

Σχόλια

24/10 10:39  Α45
Βάζω ενα 5στερο,χωρίς άλλο σχόλιο,απλά για να τιμήσω την ευαισθησία σου,τον σεβασμό σου προς τους άξιους ανθρώπους και το γεγονός οτι υπηρετείς συνειδητά τις ίδιες αρχές και αξίες όλα αυτά τα χρόνια.
24/10 13:18  σεβαστη
Οταν σε καλούν σε γάμους ή βαφτίσια ,σημαίνει ότι είσαι νέος.
Οταν το τηλέφωνο κτυπά και σε καλούν σε κηδεία ,σημαίνει ότι γεράσαμε Ηρακλή.
Καλό κατευώδιο στο φίλο σου.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
17 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις