ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Η εβδομάδα της Βασούλας.
1501 αναγνώστες
Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011
05:12

Η εβδομάδα που πέρασε, ήταν η εβδομάδα της Βασούλας.

Τέτοιες μέρες πριν δυο χρόνια έφυγε, μια βδομάδα μετά τις εκλογές.

Λένε ο χρόνος γιατρεύει.

Σαχλαμάρες.

Γιατρεύεται όποιος θέλει να γιατρευτεί, όποιος θέλει να ξεχάσει.

Και στο τέλος τέλος, γιατί πρέπει να γιατρευτώ, γιατί πρέπει να ξεχάσω;

Γιατί πρέπει να μπορώ να θυμάμαι, χωρίς να πονάω, χωρίς να κλαίω.

Αντε φύγετε ρε από δω.

Και θα θυμάμαι, και θα πονάω, και θα κλαίω.

Ο κουμπάρος μου δυο χρόνια τώρα, την επισκέπτεται δυο φορές τη μέρα συνέχεια.

Πρέπει , μου λένε, κάποιοι, να κάνω κάτι, δεν μπορεί να συνεχίζεται αυτό, δεν είναι φυσιολογικό.

Αναρωτιέμαι,

είναι καλά ο κόσμος;

Δεν είναι φυσιολογικό

να θυμάσαι καθημερινά τη γυναίκα που πέρασες μαζί της ολόκληρη τη ζωή σου;

Και ποιο είναι το φυσιολογικό;

Να τα φτιάχνεις με τη νοσοκόμα της άρρωστης γυναίκας σου;

Να ξεχάσεις ένα θάνατο, να πεις δεν έφταιγα, και να συνεχίσεις τη ζωή σου;

Να εκμεταλευτείς την "ελευθερία" που "απόκτησες";

Αντε φυγετε από δω , ρε.

Η Ελλάδα κατάντησε σ αυτό το χάλι,

γιατί κάποιοι θέλουν να βγάλουν τρελούς και ανώμαλους,

όσους αγαπάνε τη γυναίκα τους,

όσους νοιάζονται την γυναίκα τους,

όσους επιμένουν να θρηνούν τη γυναίκα τους,

όσους επιμένουν να θυμούνται.

Μα τελικά, τι είναι αυτή η ζωή, αν όχι μία καθημερινή μνήμη;

Τι νόημα θα είχε η ζωή, αν κάθε τι που ζούσαμε, το ξεχνούσαμε αμέσως;

ΚΑΙ γιατί θα πρέπει να θυμάμαι το ταξίδι στο Παρίσι,

αλλά θα πιέζω τον εαυτό μου, να ξεχάσει τη Βασούλα;

Ούτε μπορώ , ούτε και θέλω να τη ξεχάσω.

Ούτε εγώ, ούτε ο κουμπάρος μου, ούτε τα παιδιά της, ούτε κανένας.

Πριν αρρωστήσει, είχα να την δω δύο χρόνια.

ΚΑι τώρα δυό χρόνια έχω να την δω.

Ε, και τι έγινε;

Επειδή δεν τη βλέπω θα πει πως δεν υπάρχει;

Εδώ είναι , κάθε μέρα μαζί μου,στο μυαλό μου στη σκέψη μου.

Και θα είναι πάντα, γιατί οι μνήμες είναι η ζωή μας.

Το τώρα, είναι μια αστεία έννοια, δεν υπάρχει.

Γίνεται πριν, κάθε δευτερόλεπτο.

Γίνεται μνήμη.

Και όλοι εμείς, που αγαπάμε τη Βασούλα,

δεν γουστάρουμε να ξεχάσουμε.

Γιατί έτσι μας αρέσει.

Ετσι δεν είναι ρε κουμπάρε;;;

 

 

 

 

 

 

Σχόλια

15/10 16:45  cell
5*.
Για την οικογένεια της Βασούλας.
Για τον Ηρακλή.
Για όλους όσους πηγαία "υιοθετούν" ως στάση Ζωής:
"δεν γουστάρουμε να ξεχάσουμε"...

ΜΝΗΜΗ και ΑΝΘΡΩΠΟΣ είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένες μεταξύ τους Έννοιες!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
20 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις