ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Υπήρχε και ο Νικηταράς το 1821, ανθρωπάκια...
1846 αναγνώστες
Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011
01:00

ΚΑνονικά δεν θάπρεπε να γράψω τίποτε παρά πάνω, παρά μόνο μερικά links για να διαβάσετε ποιος ήταν πραγματικά ο Νικηταράς, σε αντιπαράθεση με άλλους αγωνιστές του 1821.

Πρέπει όμως να πω δυο λόγια προς τιμή του.

Γιατί στη σημερινή Ελλάδα, όπως και στη τότε Ελλάδα,

περίσσευαν τα λαμόγια, οι τσανακογλύφτες, οι οσφυοκάμπτες, και οι γενίτσαροι,

και τα προσχήματα έσωζαν, ένα δυο  άνθρωποι σαν τον ΝΙκηταρά.

Τον, σχεδόν,

ΜΟΝΑΔΙΚΟ

 ανιδιοτελή αγωνιστή του 21.

 

Δείτε τι γράφετε γι αυτόν και την ανιδιοτέλεια του.

 

Μετά την μάχη στα Δερβενάκια, συγκεντρώθηκαν τα λάφυρα σε τεράστιους σωρούς. Αξιωματικοί και στρατιώτες μαζεύτηκαν για την μοιρασιά. Κάποιοι πρόσεξαν πως ένας συναγωνιστής τους έλειπε από την συντροφιά. Ήταν ο Νικηταράς.Παρά την άρνηση του να πάρει κι αυτός κάποια λάφυρα, στο τέλος και μετά από την επιμονή των συντρόφων του, πήρε μια σέλα, μια ταμπακέρα ξυλόγλυπτη κι ένα σπαθί. Την σέλα χάρισε αμέσως σε συμπολεμιστή και φίλο του. Την ταμπακέρα, την έστειλε στην γυναίκα του Αγγελίνα με το σημείωμα « Την στέλνω σε σένα που αγαπώ ύστερα από την Πατρίδα. Λάβε την για να με θυμάσαι». Το ξίφος το έστειλε στην Ύδρα για τις ανάγκες του στόλου. Οι πρόκριτοι όμως του νησιού, το επέστρεψαν λέγοντας ότι το σπαθί αυτό, μόνον όταν το κρατεί το χέρι του Νικηταρά έχει αξία. Την ίδια εποχή – λέγεται – ότι χάρισε ένα μικρόσωμο άλογο χωρίς ουρά στον λαϊκό στιχουργό του αγώνα Τσοπανάκο ενώ σε κάποιο νησί πρότεινε κι έστειλαν μια καμήλα. Οι νησιώτες που δεν είχαν ξαναδεί τέτοιο ζώο, ύστερα από σκέψη πολλή και με την σύμφωνη γνώμη του γεροντότερου, αποφάσισαν πως πρόκειται για « χιλιόχρονο λαγό ».

 

Η αφιλοκέρδεια και η ανιδιοτέλεια του Νικηταρά έμεινε παροιμιώδης.

Ποτέ δεν ζήτησε και ποτέ δεν πήρε. 

 

 

 

Ένα άλλο κομμάτι της ζωής του, μετά το τέλος της Επανάστασης είναι η προσπαθεια του να ζήσει αξιοπρεπώς, προσπαθώντας να αξιοποιήσει ένα κομμάτι γης, το Σερεμέτι στο Αργος, ένα τόπο βαλτωδη , τον οποίο τον έφτιαξε, τον καλλιέργησε, και του τον πήραν πίσω.

ΚΑι αφού αρνιόταν να πάρει τη παραμικρή αμοιβή , ούτε συμμετείχε σε πλιάτσικα, για να βρει λεφτά, ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΕ, την εποχή που όλα τα λαμόγια έκλεβαν και έτρωγαν τα πρώτα δάνεια της Ελλάδας.

 

 

Ο Νικηταράς δεν είχε άλλους πόρους, δικούς του. Για να αποξηράνει, να εμπλουτίσει και να καλλιεργήσει την γη του χρειάστηκε να δανειστεί. Δανείστηκε για να φτιάξει το σπίτι του. Δανείστηκε όμως και για συντηρήσει τους στρατιώτες του τον καιρό του αγώνα. Οι τόκοι τον έπνιξαν.

 

Στέλνει γράμμα στον Οθωνα, αλλά και αναφορά στη Γερουσία και τη Βουλή.

 

Σε αναφορά του στην Γερουσία και την Βουλή, το δίκιο τον πνίγει και ο λόγος του πύρινος:

 


 

 

«…Ως εκ τούτου κατεδαπάνησα εις αυτό πολλά εις καλλιέργειαν, οικοδομήσας οίκους, ανοίξας χάνδακας, εμφυτεύσας αμπελώνας, δένδρα και λοιπά˙ προς τούτοις δε και όσα εργάσιμα, ζώα και άλλα χρήματα. Αλλ᾽η Αντιβασιλεία αυθαιρέτως και αυτογνωμόνως με αφήρεσεν το πλείστον μέρος αυτού˙αλλά και σύρουσά με εις τας καθύγρους φυλακάς˙εν αυτή τη φυλακή με κατηνάγκασε ή να οικοδομήσω την εν Ναυπλίω οικίαν μου ή να την πουλήσω και ούτω με εξέθεσεν εις πολλά δυστυχήματα˙διότι αναγκασθείς να εμπιστευθώ εις ξένους την φροντίδα της οικοδομής και υποπεσών σε σφετερισμούς και τόκους, αντί 30 ή 35 χιλιάδων δραχμών δαπάνης η οικοδομή ανέβη εις 79.775, την ακρίβειαν των οποίων βλέπετε εις επισυναπτόμενον ενταύθα κατάλογον. Αναγκασθείς εκ τούτου να δανεισθώ εσχάτως 20.000 δρχ. από την Τράπεζαν, αδύνατο να πληρώνω το χρεώλυστρον και το μέλλον απειλεί τα χειρότερα˙ και δια να γνωρίζετε κάλλιον την αλήθεια σας επισυνάπτω δεύτερον ονομαστικόν κατάλογον των όσων κατά τον Αγώνα εδανείσθην δια να οικονομώ εν μέρει τους υπ᾽εμού στρατιώτας και δια τα οποία σήμερον σύρομαι καθ᾽εκάστην εις τα δικαστήρια και πληρώνω ως αν έμελον να υποβάλλωμαι δια τον πατριωτισμόν μου( συγχωρήσατέ μοι να το ειπώ) εις πρόστιμα.

 

 

 

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Ακολούθως δε ότι αποφασισθή και εγώ βέβαια υπάγομαι εις την εθνικήν θέλησιν και απόφασιν».

 

 

 

Τι ψάχνεις ρε φίλε, θα μου πεις.

Αυτή η χώρα έχει γεννηθεί για να μπορούν τα λαμόγια, τα καθίκια, και οι γενίτσαροι, να εκμεταλεύονται ανθρώπους σαν τον Νικηταρά.

 

Αυτή η χώρα , φαίνεται σαν να έχει γεννηθεί με οικόσημο τη ρήση γνωστού στελέχους της Γουώλ Στρήτ, που όταν τον ρώτησαν, αν έχει τύψεις που με τις πράξεις του καταστρέφει την οικονομία της Ελλάδας, και κάνει το λαό της να υποφέρει, απάντησε:

 

" Μα δεν υπάρχει νόμος που να απαγορεύει την εκμετάλευση του μαλάκα".

Επειδή λοιπόν κάτι τέτοια λαμόγια κυβερνούσαν και τότε την Ελλάδα, παρά τις προσπάθειες του Νικηταρά, του ίδιου και της οικογένειας του, αλλά και τις εντολές της Κυβέρνησης για αναστολή των διώξεων λόγω χρεών, το κτήμα στο Σερεμέτι τελικά δεν σώθηκε, εκποιήθηκε.

Η φτώχεια και η τύφλωσή του τον οδήγησαν τελικά στην επαιτεία.

Και ακούστε το ΑΙΣΧΡΟΤΕΡΟ!!!

Με εντολή της αρχής που όριζε τα πόστα επαιτείας στον Πειραιά, του όρισαν μια θέση κοντά στην σημερινή εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπαν να στέκεται εκεί κάθε Παρασκευή, ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΙΑΝΕΥΕΙ.

Καταλαβαίνετε;;;

Τα τότε λαμόγια είχαν φτιάξει και αρχή που μοίραζε τα πόστα ζητιανιάς, ότι κάνοπυνε δηλαδή σήμερα οι νταβατζήδες των ζητιάνων!!!

ΕΔΩΣΑΝ ΠΟΣΤΟ ΖΗΤΙΑΝΑΣ ΣΤΟ ΝΙΚΗΤΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 Ομως το μεγαλείο της ανιδιοτέλειας, και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και υπερηφάνιας, δεν κάμπτεται ούτε από την πείνα.

Ιδού ένα περιστατικό που αναφέρεται γι αυτόν τον μεγάλο ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΑ,  ένα χαρακτηριστικό περιστατικό, το οποίο αναδεικνύει το ήθος αυτού του ήρωα και στον αντίποδα την αχαριστία και την αγνωμοσύνη του κράτους.


Όταν αποφυλακίστηκε ο Νικηταράς το 1841, ήταν τόσο φτωχός που κατάντησε ζητιάνος στα σοκάκια του Πειραιά. Η πενιχρή σύνταξη που έπαιρνε, χάριν μια θέσης γερουσιαστή που του εδόθη, δεν έφτανε «ούτε για ζήτω». Η αρμόδια αρχή η οποία χορηγούσε θέσεις επαιτείας, είχε ορίσει μια ορισμένη μέρα στον ήρωα επαίτη μια θέση μια μέρα της εβδομάδος κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε(!) να επαιτεί κάθε Παρασκευή!

Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του πρέσβη Μεγάλης Δύναμης, αυτός απεστάλη από την κυβέρνηση του στο σημείο όπου επαιτούσε ο μεγάλος οπλαρχηγός. Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του.
- Τι κάνετε στρατηγέ μου; ρώτησε ο ξένος.
- Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα, απάντησε υπερήφανα ο ήρωας.
- Μα εδώ την απολαμβάνετε, καθισμένος στον δρόμο; επέμενε ο ξένος.
- Η πατρίδα μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πως περνάει ο κόσμος, απάντησε περήφανα ο Νικηταράς.

Ο ξένος κατάλαβε, και διακριτικά, φεύγοντας άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες.
Ο σχεδόν τυφλός Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγκί και φώναξε στον ξένο: «Σου έπεσε το πουγκί σου. Πάρε το μην το βρει κανένας και το χάσεις!».

 

Οσο σκέφτομαι ότι αύριο και μεθαύριο, απέναντι στους ξένους θα σταθούν κάτι ανθρωπάκια σαν τον Δρούτσα, τον Παπακωνσταντίνου, και τον Παπανδρέου, αναρωτιέμαι πως θα ένοιωθε ο πεινασμένος Νικηταράς, βλέποντας το απλωμένο χέρι τους προς τους ξένους, να ζητιανεύει...

 

 


Διαβάστε περισσότερα:

                                         

 

http://argolikivivliothiki.gr/2009/03/17

 

 

 

 

Σχόλια

25/03 01:14  Ηρακλής
Δεν μπορω, θέλω να το επαναλάβω.
Καταλάβατε;
Ο Νικηταράς δανειζόταν για να συντηρεί τους στρατιώτες του, και να πολεμά για την ελευθερία της πατρίδας, και όταν η πατρίδα ελευθερώθηκε, επειδή δεν είχε να πληρώσει τα δάνεια, οι τράπεζες του πήραν το σπίτι!
ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;;;;;;;
25/03 17:07  Λουκρητια
Μερικοι χαλανε την πιατσα...
25/03 19:15  ROTTEN
Τουλαχιστον αυτουνου του πηρανε το σπιτι.

Αμ τον αλλον τον Καποδιστρια που τον δολοφονησαν γιατι δεν τους επετρεπε να κλεβουν και ηθελε λεει να φτιαξει αυτο το κρατος?


Η τον αλλον τον απατεωνα που τον φυλακισαν?
Ναι για τον Κολοκοτρωνη λεω.

Αχ κακομοιρη Ελλαδα τοσο ομορφη και τοσο πλουσια και ομως ποτε δεν σε αγαπησε κανεις.
ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ.
25/03 19:31  ROTTEN
Και δεν μου λες εκεινος εκει ο τραπεζιτης της φαπας που οτι και να κανει το χαα μεσα πεφτει πως διαολο κανεις εγγραφη?

Προσπαθω εδω και καιρο αλλα δεν μπορω.
Παντως οι αναλυσεις του ειναι κατι το πρωτοτυπο.
Δεν τις βρισκεις πουθενα αλλου εκτος απο ολες τις χρηματιστηριακες που βγαζουν ακριβως τις ιδιες λες και τον διαβαζουν.
χαχαχα
25/03 19:59  Ηρακλής
Rotten
Δεν ξέρω,παλιά είχα εγγραφεί, δίνοντας μειλ,εδώ και μέρες, ούτε που διαβάζω τις ανοησίες του.
Εκεί μέσα άξιζαν ενα δύο άτομα,που δεν τα βλέπω τώρα να γράφουν , φαίνεται τον έφτυσαν και αυτά.
26/03 17:35  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Η ανάρτηση συνδέθηκε με το ανεξάρτητο τόπο των "παιδιών μου" στο ΕΜΠ
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
24 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις