ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Ετσι κι αλλιώς θα φοράει κουκούλα...
1226 αναγνώστες
Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010
18:13

Η προσωπικότητα του ατόμου, τελικά αναδεικνύεται χωρίς δυνατότητα απόκρυψης μόνο σε δύο περιπτώσεις.

Στη πρώτη, όταν η επιτυχία είναι ξαφνική και δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με τους ώμους πάνω στους οποίους εδράζεται.

Στη δεύτερη, όταν η αποτυχία είναι ξαφνική και δυσαναλογα μεγάλη σε σχέση με τους ώμους πάνω στους οποίους εδράζεται.

Και στις δύο αυτές περιπτώσεις ισχύει αυτό που μαθαίνουμε στη οικονομία, αλλά και στη ζωή.

Οτι ο κανόνας στο μικρό, δεν ισχύει απαραίτητα και στο μεγάλο και τανάπαλιν.

Ο λαός λέει "πήραν τα μυαλά του αέρα", ή

"καβάλησε το καλάμι¨" ή

"τη ψώνισε από το πόνο".

Θα καταλάβατε ότι μιλάω για δύο υποψηφιότητες στη περιφέρεια της Αθήνας, οι οποίες μας δείχνουν πως μπορεί να καταντήσει ό άνθρωπος, όταν βρεθεί σε μία από τις δύο παραπάνω περιπτώσεις.

Στη πρώτη περίπτωση βρίσκεται ο Δημαράς.

Ο οποίος λίγο θέλει να μετατραπεί σε Γκιωνάκη στη τελευταία σκηνή του "αχόρταγου".

Με καλεί ο λαός μου.

Μη τολμήσει κανένα κόμμα και οικειοποιηθεί τη νίκη μου.

Ξαφνικά πίστεψε ότι με ένα "ΠΑΡΩΝ", έγινε πολιτικός ολκής, αυτόφωτος, και κανός να διαχειριστεί το 1/3 του προυπολογισμού της χώρας, παρέα με τον Παναγούλη, τον Αθανασίου, και τον Γιομπαζολιά.

Εφτασε μία ερώτηση

"Συναντηθήκατε με τον κύριο Σαμαρά;"

για να καταδειχθεί, ο πανικός του, μέσα στον οποίο ξεκίνησε μία σειρα ψεμμάτων από τα οποία ακόμα προσπαθεί να βγει, και μάλλον δεν θα τα καταφέρει.

"Συνάντησα όλους τους πολιτικούς αρχηγούς"

" Τους μισούς τους είδα στο διάδρομο της Βουλής στο όρθιο"

"Τη Παπαρήγα δεν την είδα, γιατί την είχα δει στις προηγούμενες εκλογές"

"Τελικά μόνο τη Μπακογιάννη και τον Σαμαρά είδα".

Είμαι αντιμνημονιακός, αλλά είμαι ΠΑΡΩΝ, και είμαι ΠΑΣΟΚ.

Ο άνθρωπος κάπου, δεν αντεξε τις δημοσκοπήσεις που τον έφερναν πρώτο και σίγουρο περιφερειάρχη, και έδειξε το πραγματικό πρόσωπο.

Συνεχείς παλινωδίες λόγων , έτσι για να λέμε ωραία λόγια.

Εδώ μου έρχεται στο νου ένα ωραίο που διάβασα σ ένα μπλογκ.

Από τους τρεις που είπαν ΠΑΡΩΝ στο μνημόνιο, μόνο ο ένα φορούσε παντελόνια

και αυτός ήταν γυναίκα!!

 

Στη δεύτερη περίπτωση βρίσκεται ο Αλέξης Μητρόπουλος.

Αυτός την είχε ψωνίσει από πριν.

Με τη συμπαθητική του εμφάνιση, και την άψογη ρητορική του, ανέβαζε τα ποσοστά των εκπομπών του Αυτιά, όπου σαν άλλος Αδωνης διαφήμιζε και κανένα βιβλίο, και νόμιζε ότι μπορεί κι αυτός να σώσει την Ελλάδα.

Κι αυτός ΠΑΣΟΚ, αλλά το ΠΑΣΟΚ δεν τον τίμησε, με το Δημαρά δεν τα βρήκε, σιγά μην άφηνε ο ένας τον άλλον να είναι πρώτος, τον βρήκε σε κανένα διάδρομο της Βουλής ο Τσίπρας, και έτσι βρέθηκε με χρίσμα.

Ελα όμω ςπου οι δημοσκοπήσεις τον έδειχναν πάτο.

Τρελλάθηκε.

Τέτοια αξία και να μην αναγνωρίζεται;;

Δεν ξέρω ποιός πληρώνει, προφανώς οι συνταξιούχοι που πληρώνουν πενηντάρικα για να πάρουν τη πολύτιμη συμβουλή του, και ξαφνικά γέμισε η Αθήνα με αφίσες του.

Ο πλέον αναγνωρίσιμος υποψήφοιος, γέμισε την Αθήνα με αφίσες, εκεί τον οδήγησε η τρέλλα της αποτυχίας.

Οικολόγοι , περιβαντολόγοι;;

Ρε δεν μας χέζουνε, για 20000 αφίσες θα τσακωθούμε τώρα;;

ΚΑι σ αυτό το σημείο μου έρχεται να κλαίω.

Οταν σκέφτομαι ότι η εναλλακτική πρόταση απέναντι στο κρυμένο Σγουρό

που παίρνει το χρίσμα αλλά φοβάται να το πει, απέναντι δηλαδή στη πρόταση του συστήματος,

η μεν αντιπολίτευση προτείνει τον Κικίλια, ένα παιδί που δεν ξέρω αν φταίει ο ίδιος,

πάντως δείχνει ότι κατά λάθος βρέθηκε εκεί,

η Κομουνιστική αριστερά προτείνει τις ίδιες σταθερές νεκρές φύσεις,

και οι όποιες εναλλακτικές προτάσεις έχω για να ξεφύγω από τα παραδοσιακά κόμαατα,

είναι ο Δημαράς και ο Μητρόπουλος,

τότε με πιάνει κατάθληψη.

Τους φαντάζομαι να έχουν κερδίσει.

ο μεν Μητρόπουλος θα βγει στους δρόμους με τη τήβενο και θα φωνάζει

"είμαι αυτοκράτορας. είμαι αυτοκράτορας",

ο δε Δημαράς, θα απαιτήσει αμέσως εθνικές εκλογές πάνω στο άρμα πολιτών,

στο οποίο θα στριμόχνονται χουντικοί, αντιστασιακοί, πασόκοι, δεξιοί, συνασπισμένοι,

και κανένας ξέμπαρκος κομμουνιστής, αντε και η Ντόρα.

 

Ε, λοιπόν, λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω όλους,

αλλά:

Δεν γουστάρω το Σγουρό γιατί είναι το σύστημα

Δεν γουστάρω το Κικίλια γιατί είναι σε λάθος μάχη

Δε γουστάρω τον Παφίλη, γιατί είναι πιο σύστημα από το Σγουρό

Δε γουστάρω το Μητρόπουλο γιατί αποδέιχτηκε μωροφιλόδοξος γέρος σε κλιμακτήριο

Δε γουστάρω τον Δημαρά, γιατί είναι το χειρότερο είδος ανθρώπου, για τη θέση που διεκδικεί.

Δεν γουστάρω κανένα, γιατί όλοι είναι πολύ κατώτεροι της θέσης που διεκδικούν,

και πολύ πιο ενταγμένοι στο σύστημα απ όσο φαντάζονται.

Και στη τελική,

γιατί να πάω να ψηφίσω;;

Αφού ο Στρός Καν μας κυβερνά,

η ψήφος μου, μοιάζει με την δυνατότητα του μελλοθάνατου να επιλέξει το δήμιο του.

Χέστηκα ποιος θα είναι ο δήμιος.

Ετσι κι αλλιώς, δεν θα τον δω, γιατί θα φοράει κουκούλα!!!!

 

Σχόλια

02/11 20:38  σεβαστη
Η αποχή δεν είναι θέση Ηρακλή .Ειναι φυγοδικία.
Σκέφτεσαι, αποφασίζεις, ψηφίζεις και αναλαμβάνεις την ευθύνη αυτού που ψήφισες.
02/11 22:29  bill carson
Είχα γράψει τα παρακάτω σχόλια στο blog Θερμοπύλες:

Καθόλου δεν συντάσσομαι με τον Λαζόπουλο (για τον οποίο δεν τρέφω και ιδιαίτερη εκτίμηση)

Όσο όμως δεν βρίσκω κατάλληλο υποψήφιο και το λευκό δεν έχει καμία πρακτική αξία, sorry αλλά ΑΠΟΧΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ.

Ας δώσουν αξία στο ποσοστό του λευκού και τότε έχει να γίνει πάρτυ. Αλλά δεν το κάνουν. Μαλάκες είναι???

Η ψήφος πρέπει είναι θεμέλιο της δημοκρατικής πολιτείας και απόδειξη της προσωπικής ανεξαρτησίας.

Δεν θα καταδεχόμουν ποτέ να ψηφίσω έναν "μικρό" ανίκανο για να μαυρίσω έναν "μεγάλο" ανίκανο.

Μια τέτοια ψήφος δεν θα ήταν αποτέλεσμα προσωπικής επιθυμίας αλλά απόδειξη εξάρτησης από τους κανόνες ενός παιχνιδιού που με θέλουν μαριονέτα. Θα ήταν ένα άλλο είδος ελέγχου του συστήματος.
03/11 08:13  Ηρακλής
Καλη μέρα
Σεβαστή
Μπερδεύεις την αηδία με την αποχή.
Δεν προτείνω σαν λύση την αποχή από ένα δικαίωμα που έχω παλέψει πολύ για να το έχουμε.
Απλά, οι προτεινόμενες λύσεις, κάνουν την αποχή να φαίνεται πιο αξιοπρεπής στάση.
Και ξέχασα και τον Αδωνη και τους υπόλοιπους.
Μπιλ
Δεν σου φαίνεται περίεργο που κανένα κόμμα δεν έχει συζητήσει ποτέ το θέμα της αρνητικής ψήφου;;
ΝΑ είχαμε δηλαδή το δικαίωμα όχι μόνο της υπερψήφισης , αλλά και της ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΗΣ κομμάτων και υποψηφίων, και το τελικό αποτέλεσμα να ήταν θετικές μείον αρνητικές ψήφοι.
Ολοι με μείον θα βγαίνανε, και θα εκλέγονταν ο λιγώτερο μαυρισμένος, γιατί μη μου πείς ότι έστω και ένας θα είχε θετικό αποτέλεσμα.

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
7 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις