ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Η συνταξιοδότηση, και η αλλαγή της σημαντικότητας των πραγμάτων.
1570 αναγνώστες
Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010
10:16

Είναι φυσικο συνήθειο του ανθρώπου αλλά και του Έλληνα ειδικότερα, να ταυτίζεται με την εργασία του, και με το χώρο της εργασίας του.

Αν η εργασία που κάνει, του είναι και ευχάριστη ή επιθυμητή, τότε η ταύτιση του με το χώρο είναι σχεδόν απόλυτη.

Αυτή η ταύτιση κάνει σχεδόν φυσιολογική ,

τη λειτουργία της μεταφοράς των προβλημάτων της εργασίας, στο σπίτι.

Πόσες φορές δεν έχουμε τσακωθεί με το έτερον ήμισυ για θέμα και προβλήματα της δουλειάς μας, πόσες φορές η δουλειά μας δεν αποτελεί το σημαντικότερο θέμα και όλες τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας;

Ολοι εμείς που είμαστε στη δύση του εργασιακού βίου, και οι οποίοι είχαμε τη τύχη,

να τον ολοκληρώσουμε σε μία δουλειά ή και σε έναν εργοδότη,

έχουμε σπαταλήσει χιλιάδες ώρες από τον ελεύθερο χρόνο μας, για να στεναχωρηθούμε,

ή να νευριάσουμε ή να χαρούμε, αποκλειστικά με θέματα της δουλειάς μας.

Εκατοντάδες φορές άκουσα από φίλους αλλά και από τον εαυτό μου, τη φράση

"αυτό είναι σημαντικό για τη δουλειά μου"

κι άλλες τόσες άκουσα για διαμάχες, ίντριγκες, δολοπλοκίες μεταξύ συναδέλφω,

σε διάφορους εργασιακούς χώρους.

Πολλές φορές είδα κόσμο, να ταυτίζεται με το χώρο και το αντικείμενο εργασίας,

λες και αυτό ήταν το πλέον σοβαρό και μοναδικό πράγμα στο κόσμο.

Και ύστερα ήρθε η σύνταξη.

ΚΑι απολύτως ξαφνικά,

η εργασία δεν ήταν πια "η δουλειά σου", ήταν η δουλειά κάποιου άλλου,

το γραφείο ΣΟΥ, δεν ήταν πια γραφείο σου, ήταν γραφείο κάποιου άλλου,

η κάρτα σου, δεν έλεγε τ όνομα σου, αλλά το όνομα άλλου,

η δουλειά πλέον δεν σου ανήκε,

ο χώρος πλέον, δεν σε αναγνώριζε.

Και τότε αντιλαμβάνεσαι ότι

όλα αυτά τα σοβαρά, τα πολύ σοβαρά θέματα που σε απασχολούσαν κάθε μέρα,

ήταν πλέον ένα τίποτα, ένα μηδενικό για σένα.

Για την επιχείρηση, για τον εργοδότη, για την υπηρεσία, για τους πελάτες,

είσαι πια ένας ΞΕΝΟΣ.

Ενας πρώην.

Ετσι απλά ολα τα πράγματα παίρνουν τη πραγματική τους διάσταση.

Τα 35 σου χρόνια, σ αυτό το χώρο, έσβυσαν, πάνε, τέλος.

Αν είσαι τυχερός, μπορεί να σε τιμήσουν και να σου δώσουν και καμμιά πλακέτα,

που όμως θα σου θυμίζει, τη μαλακία που έκανες τόσα χρόνια, να θεωρείς πολύ σημαντικά,

πράγματα ανούσια,

πράγματα μικρά,

πράγματα άχρηστα,

όπως οι σχέσεις με τον προιστάμενο, η απόδοση σου,

το ύψος των μπόνους των άλλων,

και χιλιάδες άλλα μικροθέματα, με τα οποία χαράμιζες τη ζωή σου.

Τώρα όλα έχουν πια τις πραγματικές διαστάσεις.

Η φούσκα εργασία, έσκασε.

Τώρα ονειρεύεσαι να κάνεις τα επόμενα χρόνια,

όσα δεν έκανες τα προηγούμενα 35, όμως τώρα, έχεις ξεχάσει πια πως γίνονται,

αλλά ακόμα και αν το θυμάσαι έχουν αλλάξει οι καιροί,

δεν γίνονται πια τα πράγματα έτσι.

Σ όλα τούτα, υπάρχουν και εξαιρέσεις , με πρώτη και καλύτερη τη δουλειά του δασκάλου.

Η τύχη, να διαμορφώνεις συνειδήσεις,

και να συμβουλεύεις νέους ανθρώπους, σου δίνει τη δυνατότητα, αν είσαι καλός σ αυτό,

να διατηρήσεις τη σημαντικότητα της εργασίας σου, και μετά τη σύνταξη,

μέσα από το βλέμμα των φοιτητών σου όταν σε συναντούν στο δρόμο.

Τότε αντιλαμβάνεσαι ότι , το γραφείο σου πια,

έχει μεταφερθεί στα μάτια και στη σκέψη των παλιών φοιτητών σου,

που όταν σε βλέπουν,

τρέχουν προς το μέρος σου και σε χαιρετάνε με θέρμη.

Κάθε τέτοια χαιρετούρα από ένα παλιό φοιτητή,

είναι δέκα γραφεία, και σαράντα δύο πλακέτες.

Για όσους βέβαια οι φοιτητές αξιολογούν να τους θυμούνται, και μετά το πτυχίο.

Είμαι τυχερός που έχω φίλους τους παλιούς φοιτητές μου.

Και θέλω να τους πω μόνο τούτο.

- Οταν κάτι σε απασχολεί στη δουλειά σου,

σκέψου το με το μυαλό του συνταξιούχου,

και τότε θα ανακαλύψεις την ασημαντότητα του προβλήματος.

Και προχώρα...

 

( Αφιερωμένο σε όποιον καταλαβαίνει ότι τον αφορά )

Σχόλια

30/09 16:45  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Φίλτατε συνάδελφε,
χτες ήταν η κηδεία μιας εξαιρετικής συναδέλφου και φίλης Καθηγήτριας στην Αρχιτεκτονική και νεωτέρας κατά τρία έτη του γράφοντος.
Όταν με πήραν τηλέφωνο για να με πληροφορήσουν είχα προγραμματίσει άλλες επείγουσες επαγγελματικές εξωπανεπιστημιακές δραστηριότητες.
Μέχρι την ώρα της κηδείας σταμάτησα τα πάντα και "έπεσα με τα μούτρα" στη συγγραφή της νέας έκδοσης του βιβλίου μου για το 5ο εξάμηνο ΠΜ.
Το συνειδητοποίησα μετά από πολύ ώρα και κατέληξα στο προφανές συμπέρασμα της αντίδρασής μου: "να προλάβω, ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται"...
30/09 16:59  Ηρακλής
Να προλάβεις τι;;;
Τι πρόλαβε αγαπητέ Τριαντάφυλλε η φίλη σου;;;
Αν θέλεις να προλάβεις κάτι, τρέξε να ανακαλύψεις τον Τριαντάφυλλο, έξω από τα κοινωνικά πρότυπα, και μάθε τον να απολαμβάνει όχι αυτά που νομίζεις ότι σ ευχαριστούν, αλλά αυτά που πραγματικά σ ευχαριστούν.
Το 2050, θα κάνουμε παρέα στη φίλη σου, τι νόημα έχει η νέα σήμερα έκδοση του βιβλίου;
Αντί για το βιβλίο, μπες στο αμφιθέατρο και μίλησε τους για τις μυρωδιές, και τα χρώματα, για τα αισθήματα και τις αισθήσεις.
Γιατί αυτός ο κόσμος δεν μυρίζει πια...
φίλτατε πρώην συνάδελφε ( συνταξιούχος γαρ...)
30/09 17:09  cell
Κάθε τέτοια χαιρετούρα από ένα παλιό φοιτητή,
είναι δέκα γραφεία,
και σαράντα δύο πλακέτες.
...

Αντί για το βιβλίο, μπες στο αμφιθέατρο και μίλησε τους για τις μυρωδιές, και τα χρώματα, για τα αισθήματα και τις αισθήσεις.
Γιατί αυτός ο κόσμος δεν μυρίζει πια...
-------------------------------------------
!
Καλησπέρα Αγαπητέ.
30/09 17:12  Ηρακλής
Καλησπέρα και σε σένα cell
30/09 17:20  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Προφανώς κάθε τέτοια χαιρετούρα...
Στα μαθήματα <μας> έχουμε την πρακτική να δείχνουμε (ένα πρωί) τα γραπτά αφού έχουν ανακοινωθεί οι βαθμοί, προτού όμως "κλειδώσουν".
1. Για να αποφεύγονται τα λάθη και αδικίες <μας>.
2. Για να επιλύονται οι απορίες και να γινονται κατανοητά τα λάθη <τους>.
Διαδικασία προφανώς ψυχοφθόρος σε πολλές περιπτώσεις...
Το πιο συγκινητικό είναι να έρχονται mail με περιεχόμενο: " Δάσκαλε πήρα 4, δεν μπορώ να έρθω να δω το γραπτό ξανακοίταξέ το μόνος και ότι πείς... θαα περάσω αλλή φορά να το δω και να καταλάβω τα λάθη μου".
Ανήρτησα στο διαδίκτυο το εξώφυλλο του βιβλίου σ.σ. διανέμεται δωρεάν επιπλέον από τα συγγράμματα), τονίζοντας ότι είναι απλώς το εξώφυλλο. Οι επισκέψεις - downloads ήταν απίστευτες σε αριθμό...
2. Για να
30/09 17:24  PREMIUM
Ξέρω - ξέρω ! Μελαγχολείτε από ... ΣΗΜΕΡΑ προκαταβολικά για ... αύριο ! :-)
http://www.sansimera.gr/worldays/56
Τα ΚΑΠΗ έχουν απόψε δείπνο στις 19.00 μμ ! :-)
ΥΓ. Δεν το βάζουμε ... Κ-Α-Τ-Ω ! :-)
30/09 17:31  Ηρακλής
Premium
Δεν το ήξερα, ομολογώ ότι πρόκειται για... σατανική σύμπτωση.
Πάντως, όσο αφορά εμένα, αν και στη σύνταξη, λόγω ηλικίας, δεν παίρνω καθόλου δώρα και άδεια, οπότε βγάλε συμπέρασμα.
Για να μη σου πω ότι είδα χτες στο αλσος Ν. Σμύρνης τη Ελένη Ροδά, κάμποσων χρονών, και χοροπήδαγε σαν... Παπαρίζου.
Τι διάολο μετά τα ... ήντα , ξεσαλώνουν;;;
30/09 18:43  Sceptic
Το σημαντικότερο πράγμα σε κάθε δουλειά είναι το έργο που έχεις καταφέρει να παράγεις να ήταν ωφέλιμο για κάποιους ανθρώπους και να σε κάνει προσωπικά περήφανο.
Και μπορείς να είσαι ωφέλιμος και χρήσιμος από οποιοδήποτε επάγγελμα γιατί δεν υπάρχει επάγγελμα που να μη συμμετέχει στην παραγωγή ενός έργου που απευθύνεται τελικά σε ανθρώπους.
Δημήτρης
http://partoallios.capitalblogs.gr/listArticles.asp
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
15 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις