ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Κοινωνία περισσής κακίας.
1194 αναγνώστες
Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010
18:05

Εδώ και λίγες μέρες, γίνομαι μάρτυρας, γεγονότων περισσής κακίας.

Ενας φίλος μου είπε:

ΝΑ ξέρεις πάντα, ότι η κακία περισσεύει...

ΟΧΙ φίλε δεν θα το μάθω ποτέ.

Δεν το έμαθα ποτέ.

Δεν μπορώ να δεχθώ τη κακία σαν αξιοκρατικό καθεστώς της κοινωνίας μας.

Εχω διδαχθει Αρχαία Ελληνικά, έχω διαβάσει Καζαντζάκη Λουντέμη, Παπαδιαμάντη, Μακρυγιάννη.

Δέχομαι την αγάπη, δέχομαι το μίσος, δέχομαι την οργή, δέχομαι την εκδίκηση, αλλά τη κακία όχι.

Καταλαβαίνω αυτόν που κλέβει για να φάει,

ακόμα και αυτόν που κλέβει για να έχει,

ακόμα και αυτόν που κλέβει για να έχει περισσότερα από σένα,

αλλά δεν θέλω να καταλάβω αυτόν που κλέβει για να μην έχεις εσύ.

Είναι ασύμβατο με την ανθρώπινη φύση, ακόμα ακόμα και με τη  φύση των όντων του ζωικού βασίλειου,

η επιβολή του κακού ως αυτοσκοπός,

η ικανοποίηση απλά και μόνο από την άσκηση της κακίας.

Κανένα φίδι δεν ξυπνάει το πρωί και λέει, τι ωραία μέρα, ας βρούμε κάποιον να δηλητηριάσουμε.

Αν το πατήσεις , αν στριμωχτεί ,

θα το κάνει,

αλλά να ξεκινήσει επί τούτου, να παει να βρει θύμα, απλά για να το δηλητηριάσει δεν το κάνει.

Οι άνθρωποι όμως φαίνεται ότι είναι ανώτεροι από τα φίδια.

Γιατί αυτό μπορούν και το κάνουν.

Δεν ξέρω αν το χαίρονται κι όλας,

προσωπικά πιστεύω, ότι αυτού του είδους οι άνθρωποι,

είναι αντικείμενο ψυχιάτρων,

και φυσικά δεν το χαίρονται.

Γιατί για να χαρείς πρέπει να διαθέτεις μηχανισμό συναισθημάτων,

και αν διαθέτεις τέτοιον, δεν μπορείς να κάνεις κακό για το κακό.

Αρα, για να είσαι παραγωγός κακού, πρέπει να είσαι απαραίτητα, αν- αίσθητος.

Και σαν τέτοιος, αξίζεις μόνο τη λύπη των άλλων.

Συνήθως τέτοιοι άνθρωποι, ανεβαίνουν , καταλαμβάνουν αξιώματα, πολλές φορές εξουσιάζουν,

και εκεί στην αλλαζονία της εξουσίας,

επιχειρούν να ασκήσουν με περισσή θρασύτητα το σπορ της παραγωγής κακίας.

Ομως είναι αξιοθρήνητοι.

Κάτω στα πόδια της εξουσίας, τα "θύματα" γλεντούν, ερωτεύονται, αισθάνονται.

ΚΑι πάνω ψηλά, στο θρόνο το φτιαγμένο

από πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης,

συγκαταβατικής ανέχειας,

και ενδεικτικά συστημικής αξιοσύνης,

το ανθρωπάκι.

ΑΡΧΗΓΟΣ, αλλά ανθρωπάκι.

ΕΞΟΥΣΙΑ αλλά ανθρωπάκι.

ΦΟΒΗΤΡΟ αλλά ανθρωπάκι.

Χωρίς αισθήματα ο άνθρωπος είναι ανθρωπάκι, ανεξάρτητα από το τίτλο που φέρει.

ΚΑι όποιος μοιράζει κακία, χωρίς λόγο και κέρδος, είναι χωρίς αισθήματα.

Στη πορεία μου συνάντησα πολλούς από δαύτους.

Δεν  μισήσα κανέναν.

Τους λυπάμαι όλους.

ΜΑ πιο πολύ λυπάμαι για τα μελλούμενα.

Γιατί αυτοί, δυστυχώς πληθαίνουν.

Κι αν γίνουν πολλοί, μπορεί να φέρουν και νόμο, όπου να θεσμοθετείται το άθλημα της παραγωγής κακίας.

Πιθανόν να χαρακτηριστεί και ως "συναίσθημα" ώστε να μη νοιώθουν μειονεκτικά οι κάτοχοι του.

Πως λέμε " σαγαπώ".

Να έχουν επί τέλους και αυτά τα ανθρωπάκια,

το δικαίωμα να ψυθιρίζουν " Σε κακίζω".

Μελούμενα θα πεις.

Αμ, δε.

Σχόλια

09/09 19:44  soulmannOR
εαν υπαρχει ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΑΙ ΚΟΛΑΣΗ που θα τους τοποθετουσες?
09/09 22:58  oberon
Ηρακλή,

Δίνεις πραγματικά πολύ παραστατικά την εικόνα της ανθρώπινης κακίας.

Αν θες ένα πιο δόκιμο όρο, θα έλεγα ότι μιλάμε για το φθόνο. Πράγματι υπάρχει μ-ό-ν-ο στον άνθρωπο, όπως το λες.

Θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι - ναι ! - χρειάζονται οι διαπιστώσεις, αλλά ακόμη πιο χρήσιμες είναι οι ερμηνείες και οι λύσεις.

Αν έχεις δει το "Seven" (Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα), ένα πολύ ζόρικο έργο πραγματικά, υπάρχει μια λίγο πιο προχωρημένη προσέγγιση του φθόνου.

Συνήθως ασχολούμαστε με αυτόν που φθονεί. Το "Seven" κρούει τον κώδωνα για τον φθονούμενο.

Βλέπει, εντελώς στα ξεκούδουνα, μέσα σε ένα χαρτοκιβώτιο, το κομμένο κεφάλι της εγκύου γυναίκας του ...

Στα υπόλοιπα 6 θανάσιμα αμαρτήματα την πληρώνει αυτός που αμαρτάνει ...

10/09 00:01  adiavastos
Ηρακλή επειδή φαίνεται που το πας, δεν σε "κακίζω". Προσπαθώ όμως να καταλάβω αν πρόκειται για κακία ή βλακεία. Θα μου πεις ο βλάξ έχει το ακαταλόγιστο αν μέσα στη βλακεία του σε κακίζει? Εκτός αν μιλάμε για α-φύσικες νοητικές καταστάσεις. Όπου δεν υπάρχει η έννοια του καλού, του κακού, της λογικής, της συνέπειας, του ορθολογισμού. Μόνο η έννοια της Εξουσίας σαν κάτι ταινίες με εξωγήινους, που η λογική τους και οι πράξεις τους πόρω απέχουν από την ανθρώπινη πρακτική.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
11 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις