ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Ξανά, Βασούλα...
1400 αναγνώστες
Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010
07:46

Χτες το απόγευμα βαφτίσαμε τη μικρή εγγονή της κουμπάρας μου.

Και το όνομα αυτής, Βασιλική.

Χτες το απόγευμα, ξαναφέραμε στη ζωή, το όνομα της αγαπημένης φίλης και κουμπάρας, που χαρούμενη μας παρακολουθούσε από ψηλά, να δίνουμε το όνομα της, στο κοριτσάκι που πρόλαβε να δει μόνο σε υπερηχογράφημα.

Περίεργα συναισθήματα, γέμιζαν τον αέρα εκεί στην εκκλησία του Αη Γιώργη.

Μίξη του πραγματικού με το φανταστικό, του φυσικού με το υπερφυσικό.

Μίξη συναισθημάτων, από τη χαρά της βάφτισης, μέχρι τη λύπη και το κλάμμα της θύμισης.

Μια πανέμορφη μικρούλα, να γεμίζει χαμόγελα τα πρόσωπα των καλεσμένων με την παρουσία της,

και γλυκειά θλίψη τα μάτια τους, με τ όνομα της.

Εκει στο Κάτω Χάλικα, σ αυτή τη μικρή εκκλησία του Αη Γιώργη, χτες το απόγευμα, η ζωή νίκησε.

Οχι μόνο, μέσα από τη καινούργια ζωή, που ξανάφερνε πίσω το όνομα της Βασούλας,

αλλά και μέσα από το ρηματικό χρόνο, με τον οποίο όλοι μιλούσαν για τη γιαγιά της.

Ολοι μιλούσαν για τη γιαγιά, σε ενεστώτα χρόνο, κανένας σε αόριστο, κανένας σε παρελθόντα.

Αυθόρμητα, η Βασούλα, ξαναήρθε δίπλα μας, ανάμεσα μας.

Τη βλέπαμε να κανονίζει τα πάντα, να δοκιμάζει το νερό μην είναι ζεστό και δυσανασχετίσει η μικρή,

να φροντίζει για να ξεντίσουν προσεκτικά το μωρό,

να διορθώσει τη πετσέτες, για να μη λερωθεί ο κουμπάρος,

να διορθώνει το φόρεμα της κόρης,

να γυρίζει το βλέμμα της πίσω, και να φωνάζει " Που είσαι βρε Παναγιώτη;"

ΚΑι στο τέλος, να είναι  εκεί,

τελευταία στη σειρά για το χαιρετισμό,

για να ζητήσει απ όλους συγνώμη που δεν τους περιποιήθηκε όσο θάπρεπε.

Χτες το απόγευμα βαφτίσαμε τη μικρή Βασούλα.

Η γιαγιά Βάσω, ήταν εκεί.

Και θα είναι εδώ, όσο θα υπάρχουν μάτια,

που θα δακρίζουν διακριτικά, όταν τη θυμούνται.

Και θα είναι εδώ, όσο ένας κόμπος θ ανεβαίνει στο λαιμό μας,

κάθε φορά που θα προφέρουμε τ όνομα της.

Θα είναι εδώ, όσο θα χτυπάνε καρδιές που την αγάπησαν,

καρδιές που την αγαπούν,

καρδιές που ένα κομμάτι τους θα μένει για πάντα κλειστό,

αφιερωμένο,

με μια μικρή επιγραφή στη  πόρτα,

που θα γράφει

" Βασούλα, ιδιωτικός χώρος,

απροσπέλαστος, ακέραιος, δικός της".

Να ζήσεις ευτιχισμένη,μικρή μου,

ευλογημένη από τις ευχές όλων μας,

και προστατευμένη για πάντα,

από τους γονείς σου, 

το νονό σου, αυτόν τον υπέροχο Ελληνα,

και  ένα ξανθό πανέμορφο άγγελο,

που σε φυλάει, από ψηλά.

 

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
13 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις