ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Ο πόλεμος των αρωμάτων και του φωτός...
1124 αναγνώστες
Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010
13:33

Τι είναι οι μέρες της Ανάστασης;

Ενας πόλεμος.

Ενας πόλεμος δυό χιλιάδων ετων,

ανάμεσα στο  άρωμα της βιολέτας και του τριαντάφυλλου,

και στο άρωμα του λιβανιού, και του κεριού.

Ενας πόλεμος δύο χιλιάδων ετών,

ανάμεσα στο φως του φεγγαριού που λικνίζεται στα νερά του ΑΙγαίου,

με το φως των κεριών σε ημιφωτισμένους χώρους.

Ενας πόλεμος χωρίς νικητή,

με τους αντιπάλους στα χαρακώματα, να προσπαθούν να χρωματίσουν την οσμή του αέρα,

ο καθένας με το δικό του άρωμα,

να προσπαθούν να φωτίσουν το αντίπαλο χαράκωμα,

με τη ζεστασιά του δικού τους φωτισμού.

Και δεν νικά κανένας,

γιατί τα αρώματα και το φώς,

δεν είναι άνθρωποι.

Τα αρώματα δίνουν το καθένα αυτό που έχει, προσφέρουν, 

δεν έχουν μηχανισμούς που να καταστρέφουν τις αντίπαλες μυρωδιές.

Το φως, είναι κίτρινο, απαλό, και ζεστό,

το φεγγάρι σαν δυνατό, δεν φυσάει για να σβύσει το κερί,

αλλά ντύνει τη φλόγα του με ζεστασιά, κάνοντας το σκοτάδι που την περιβάλει, πέπλο, και όχι φόβο.

Τα φώτα και τ αρώματα, δεν φοβούνται, γι αυτό και συνυπάρχουν,

άλλοτε το ένα πιο δυνατό, άλλοτε το άλλο,

γι αυτό και οι μέρες της Ανάστασης, δεν είναι πάντοτε τον ίδιο καιρό.

Φέτος ο πόλεμος μπορεί να ευνοήσει τα λιβάνια,  

μπορεί τα τριαντάφυλλα να μη προλάβουν τον καιρό,

θα είναι όμως στο ποδάρι τους οι βιολέτες,

για να προσδώσουν στη ανακατεμένη μυρωδιά, την πινελιά της Ανοιξης.

ΚΑι θά είναι η Πανσέληνος της Μεγάλης Δευτέρας,

που θα χρωματίσει με ένα απαλό χρυσοκίτρινο πέπλο το σκοτάδι,

για να μπορούν, σε περιβάλλον φιλικό, να χορεύουν οι φλόγες των κεριών.

ΕΙς τους αιώνες των αιώνων,

είναι η φύση, το γήπεδο του ανθρώπου.

Κι είναι η ματαιοδοξία,

το γήπεδο των τραγικά ανόητων πλασμάτων,

που δεν μπορούν να μυρίσουν και να φωτιστούν από πηγές φυσικές,

αντιμαχόμενες, αλλά γνήσιες,

πηγές των εποχών, πηγές των αισθημάτων.

Και είναι ηλιθιότητα η διαμονή σε χώρους άοσμους, και σταθερά φωτισμένους.

Προσδοκώ σε ένα Μουσείο αρωμάτων,

να περνάς τις αίθουσες του και να μυρίζεις.

Απλά να μυρίζεις.

Να μυρίζεις όλη τη ζωή,

σ ενα κήπο

σ ένα επιτάφιο

σε μία χούφτα  βρεγμένου χώματος

σ ένα ανθρώπινο σώμα,

ΚΑι στην ομορφότερη και καλλίτερη αίθουσα του,

να υπάρχει μόνο μία μυρωδιά,

φωτισμένη αποκλειστικά.

Η μυρωδιά της αγάπης.

 

Πέτρα, Μ. Τρίτη, 6 το πρωί, με το φεγγάρι ολόγιομο να επιμένει...

 

 

Σχόλια

30/03 13:50  Goldmine
Εσύ Ηρακλή έγινες πιο Μυτιληνιός από μας τους Μυτιληνιούς.
Όλα τα πεντάστερα για σένα και τη μικρή μου πατρίδα...
Όταν πηγαίνεις εκεί δεν σε αναγνωρίζω...
Να μας γράφεις...
Μου ξύπνησες τον πόνο της έλλειψής της και τις πασχάλιες μνήμες της μυριστικής βιολέτας του Εεπιτάφιου κόντρα στον αδυσώπητο χρόνο της λησμονιάς ...
Νάστε καλά και να περάσετε καλύτερα!
30/03 16:38  Ηρακλής
Εναυσμα του άρθρου, ήταν η πανσέληνος του άρθρου σου, και η αδυναμία να περάσω σε σχόλιο στο άρθρο σου μία φωτογραφία την Σελήνης, πίσω από ένα αρμυρίκι, να παίζει το παιχνίδι των χρωμάτων με το λικνιζόμενο νερό του κόλπου της Πέτρας.
Τελικά ο μεγαλύτερος στόχος είναι να μάθεις να επιστρέφεις.
Μια ανθισμένη αχλαδιά έξω από το παράθυρο μου, μου το θυμίζει...
30/03 22:29  jerri
Καλά εσύ θα μας τρελάνεις! Πραγματικά σε αλλάζει το νησί...
31/03 02:30  TRITON
Είμαστε ακόμα ζωντανοί...
Σας εύχομαι Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
14 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις