ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Στη μνήμη μιας κοινωνίας, που δεν μ αρέσει πια...
1032 αναγνώστες
Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009
08:38

17 Νοέμβρη 2009

Απόγευμα, έχει σκοτεινιάσει, η πορεία έχει σταματήσει.

Μπροστά από το Πολεμικό Μουσείο παρατεταγμένοι σε σειρα αστυνομικοί των ΜΑΤ, και στο δρόμο, τα μπλογκ των αριστεριστών, τους χωρίζει το κάγκελο του πεζοδρομίου.

Ενας 45αρης αριστεριστής, ακουμπισμένος στα μεταλλικά κάγκελα, απευθύνεται σε ένα πιτσιρίκι των ΜΑΤ.

" Καλά είσαι τόσο μαλάκας; Για 700 ευρώ είσαι τόσες ώρες στημένος εδώ. Πως αντέχεις ρε μαλάκα, εσύ να κάθεσαι εδώ προσοχή και η γυναίκα σου να πη... με το γκόμενο στο σπίτι σου; Και τι φυλάς ρε μαλάκα τ αρχ... μου φιλάς. Δεν ντρέπεσαι ρε για 700 ευρώ το μήνα να σε διατάζει ένας αρχιμαλ..., κάτσε να δεις τι θα γίνει σε λίγο, θα σε κάψω βρε καρ..., χαφιέ, μπάτσε. Πέτα ρε μαλ.... την ασπίδα και τρέξε να δεις τη γυναίκα σου που κάνει τσ.... σε έναν δικό μας που έχουμε στείλει σπίτι σου..."

Σταμάτησα και τον κύταζα ειρωνικά.

Κύτταξα και τους "συντρόφους" του.

Φοβήθηκα κι έφυγα.

 

24 Νοέμβρη 2009

Από τη διασταύρωση Βαρυμπόμπης βγαίνω με τη μηχανή, στην επέκταση της Κηφισίας, με σκοπό να πάω προς Εκάλη.

Το φανάρι πρασινίζει, και επιχειρώ να στρίψω, προς Εκάλη, Ανοιξη, Διόνυσο.

Ενα καγιέν με ένα πιτσιρικά, παραβιάζει το κόκκινο, και ακουμπάει το μπροστινό φτερό της μηχανής, για μισο δευτερόλεπτο θα με είχε σκοτώσει.

Σταματάει. Τον βλέπω.

- Ρε μεγάλε, το κόκκινο δεν το βλέπουμε;

- Τι θες ρε μαλάκα; Ολόκληρο τζιπ, δεν το είδες εσύ; Τι θες τώρα; Θες και ρέστα;

Ενας οδηγός βγήκε από το αυτοκίνητο του, και του όρμησε.

-Τράβα φύγε ρε κωλόπαιδο που θα μιλήσεις κι όλας.

- Αντε γαμ... και συ ρε.

Φοβήθηκα πάλι κι έφυγα.

 

3 Δεκέμβρη 2009

Γενική Συνέλευση φοιτητών, σε κάποιο ΤΕΙ.

 

Φοβήθηκα τρεις φορές πιο πολύ.

 

Μα δεν έφυγα.

Τραβηξα κατά το Εργαστήριο μου.

Η ώρα ήταν δύο το μεσημέρι, αλλά στη χώρα μου εχει  νυχτώσει από το πρωι.

Μια βαριά και βαθιά νύχτα.

Νύχτα ανθρωπίνων σχέσεων....

 

Υ.Γ. Ελπίζω να μην νοιώσω μεγαλύτερο φόβο, διαβάζοντας συνεντεύξεις σε Κυριακάτικες, για την επέτειο Πέτρουλας - Λαμπράκης - Τεμπονέρας - Γρηγορόπουλος και τα λοιπά.

Ελπίζω κάποιος να θυμηθεί και τη κρατική βία στο Ζαφύρι, και το όνομα του μικρού που δολοφονηθηκε πισώπλατα, αλλά ηταν  Αθίγγανος , no name,  που λέτε κι εσείς....

 

 

Σχόλια

05/12 09:50  Frixos
Πολιτική και Γλώσσα


Είναι γεγονός ότι η πολιτική παρεμβαίνει εξουστιαστικά και στο πεδίο της γλώσσας, (της παιδείας γενικότερα)..
Η γλώσσα που διδάσκεται στα σχολεία είναι επιλογή με βούληση και απόφαση της πολιτική.
Η γλώσσα της τηλεόρασης,(γραμματική, σύνταξη, ύφος και ήθος), είναι δοκιμαστήριο των σχέσεων κοινωνίας και πολιτικής.Μέσα από αυτό το δοκιμαστήριο κρίνεται αν το πολιτικό μας σύστημα είνα αντιπροσωπευτικό ή ολιγαρχικό. Ποιές οι δυνατότηες σήμερα της πολιτικής να ελέγχει ,στο όνομα της κοινωνίας των πολιτών, την ιδιωτική ασυδοσία ή να διαχειρίζεται εξισορροπήσεις ιδιωτικών συμφερόντων?

Οποιαδήποτε πολιτική ιδεολογία αποκτά κοινωνική δυναμική αν επενδυθεί σε δικό της διακριτό γλωσσικό ιδίωμα. Μιά ματιά σε παλαιότερα έντυπα,(γνωστές εφημερίδες κλπ), καταδεικνύουν μία έμπειρη και ευφυή διάγνωση της σημασίας που έχει η γλώσσα, ως κανάλι απευθείας πρόσβασης στον ψυχισμό του οπαδού και ως ορατό σημείο κομματικής ένταξης.
Η γλώσσα πλάθει το φρόνημα, την αρχοντιά ή την λαικίστικη αναίδεια, συγκροτεί σχέσεις κοινωνίας ή «διαλόγους» παράλληλων και ασύμπτωτων μονολόγων, ύφος και ήθος συλλογικής ανάκαμψης ή εμμονής στο τέλμα της μαζοποίησης.
Κατά συνέπεια το κράτος που φιλοδοξεί να εκσυχρονισθεί θα πρέπει, σαν πρώτη προτεραιότητα, να αξιοποιήσει τις πιό ακαταμάχητες και πολυτάλαντες προσωπικότητες για τις θέσεις του Υπουργείου Παιδείας και του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου.
Να συγκροτήσει επιτελείο από τους κορυφαίους της εκπαιδευτικής εμπειρίς και της ελληνικής πολιτιστικής αυτεπίγνωσης για την προετοιμασία της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.
Να καλέσει τους ευφυέστερους της νομικής σκέψης να προετοιμάσουν το θεσμικό πλαίσιο απελευθέρωσης της πολιτικής βούλησης και πρακτικής από τα δεμά των διαπλοκών με την οικονομική ολιγαρχία ή της υποταγής στο παντοδύναμο συνδικαλιστικό παρακράτος.
Αν σημάδια τέτοιας προετοιμασίας δεν διαφανούν τότε σίγουρα και το παρόν κυβερνητικό σχήμα είνα καταδικασμένο να εκμετρήσει τον σύντομο και ανώφελο βίο του με δια
05/12 19:32  Frixos
Αγαπητέ Ηρακλή τρόμαξα περισσότερο από σένα επειδή ακριβώς ομολόγησες τον φόβο σου. Ωστόσο σέβομαι την ειλικρίνειά σου.


Θα μου επιτρέψεις όμως να επισημάνω, ζών μακρυά από την βίαιη καθημερινότητα της ¨πρωτεύουσας" ότι αυτός είναι ο στόχος όλων αυτών των βιαιοτήτων. Να προκαλέσουν φόβο στους πολίτες. Πρελούντιο φασιμού λέγονται αυτές οι συμπεριφορές. Και μια κοινωνία που δεν αντιδρά στην ωμή και κτηνώδη βία σωματική τε και ψυχική είναι έτοιμη να παραδοθεί στον φασισμό. Αυτό μας διδάσκει η ιστορία.

Τα γεγονότα που καταμαρτυρείς αυτό υποδηλώνουν κατά την γνώμη μου.

Ο 45αρης "αριστεριστής" ,φοβισμένος μέσα στις ανασφάλειές του, χωρίς στόχο και σκοπό παρανομεί υβρίζοντας χυδαία τον 20αρη αστυνομικό, γνωρίζοντας εκ προοιμίου ότι κανείς δεν μπορεί να τον εγκαλέσει.

Ο πιτσιρικάς αστυνομικός δεν αντιδρά, ως ώφειλε, να συλλάβει τον παρανομούντα.
Διπλά φοβισμένος αυτός.Σκέπεται γιατί να μπλέξω τώρα, ποιός θα με καλύψει, εγώ θα βγάλω το φίδι από τη τρύπα?

Ταπεινώνεται, προπηλακίζεται, υβρίζεται από τον " κυρίαρχο λαό" και δεν μπορεί να υπερασπιστεί ούτε καν την τιμή του.

Ο στόχος κατελήφθη λοιπόν, ο σκοπός επιτυγχάνεται.

"Τις πταίει" ερώτησε ο αείμνηστος Χαρίλαος Τρικούπης.
Και Ο Βάρναλης σατιρίζει ανεπανάληπτα το σύνδρομο «Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!… Φταίει ο Θεός που μας μισεί! Φταίει το κεφάλι το κακό μας. Ποιος φταίει; Ποιος φταίει, κανένα στόμα δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα»



06/12 10:14  σεβαστη
Περιγράφεις σωστά τα αισθήματα σωφρώνων πολιτών.
Μόνο το φόβο μας αφήσανε.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
15 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις