ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Πτωχεύσαμε , κουμπάρε...
1886 αναγνώστες
Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009
17:04

Τρεις μέρες τώρα, σκέφτομαι ολόκληρη τη ζωή μου, μια ζωή που από τα 21 της χρόνια, είχε στο πολύ στενό κύκλο των επαφών της, τη γυναίκα μου και τη Βασούλα.

Και μαζί μ αυτές, προσπαθώ, να κάνω ένα νοερό ταξίδι από το 1972 μέχρι σήμερα, προσπαθώ να καταλάβω γιατί έζησα, γιατί έζησα έτσι, γιατί δεν έζησα αλλιώς.

Καποιοι λένε έζησα μια ζωή γεμάτη, κάποιοι άλλοι λένε, δεν πρόλαβα να ζήσω αυτά που ήθελα, και όλα αυτά ανεβοκατεβάζοντας οθόνες στον υπολογιστή για να δούμε πως πάνε και οι μετοχές.

Εγώ λέω ότι, ακόμα και στους μεγάλους πόνους, έζησα γλυκά...

Το 1972, 21χρονοι τότε δεν ξέραμε από μετοχές και υπολογιστές, ξέραμε όμως από Χούντα, από πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, από δουλειές του ποδαριού, από σπουδές και καθηγητές λειτουργούς ή καθηγητές φερέφωνα ανάλογα με τις αντοχές τους, ξέραμε από φλέρτ, από έρωτα, από φιλία και από αγάπη.

Κι αυτή η αγάπη είναι που μας μπερδέυει σήμερα, κουμπάρε.

Αυτοκόλλητοι και εξαρτημένοι συναισθηματικά από τις γυναίκες μας, δημιουργήσαμε οικογένειες τόσο δεμένες, και εξαρτημένες από τη μάνα, σα να βάλαμε όλα τα λεφτά μας- αγάπη, σε μία μετοχή.

Σε άλλη εσύ , σε άλλη εγώ, αλλά του ίδιου ομίλου.

Του ομίλου της γλύκας, της υπευθυνότητας, της αγάπης, της στήριξης, της συνειδητής μητρότητας, της πίστης.

Και στην ουσία, φυσικά μεγιστοποιήσαμε τον πόνο, σε ενδεχόμενη απώλεια.

 

Αλλά , ποια απώλεια να σκεφτείς, όταν έχεις γίνει αυτοκόλλητος, όταν εσύ κι εκείνη είσαστε ένα.

Σκέφτεσαι ποτέ να σταματήσεις να χρησιμοποιείς το χέρι σου, για να μην  δυσκολευτείς πολύ όταν το χάσεις;;

Δεν το σκέφτεσαι. Ούτε που σου περνάει από το μυαλό.

Κι όταν συμβαίνει, δεν είναι που πονάς, δεν είναι που λυπάσαι , δεν είναι που αγανακτείς.

Είναι που μένεις μισός.

Τριάντα εννιά χρόνια , όλες οι προσπάθειες είναι  να γίνουν οι δύο ένα,

πως να πεις τώρα ότι το ένα που είχε καταφέρει να γίνει μισό μέσα στο οικογενειακό ένα ,

έπαψε να υπάρχει;

Πτωχεύσαμε κουμπάρε...

Μέσα σε όλες αυτές τις ανόητες φιλοσοφίες που λένε οι διάφοροι, μετά από μια απώλεια ενός μισού, υπάρχει αβάσταχτος πόνος που προσπαθεί να συνδυάσει τη ματαιότητα του πόσο, με τη ματαιότητα του που.

Πόσο χρονών ήταν;

Τι σημασία έχει αλήθεια αυτό;

Που ζούσε;

Καμμιά σημασία κι αυτό δεν έχει.

Τελικά σημασία έχει το πώς και το με ποιούς;

Ε, λοιπόν ζούσε, γλυκά , τίμια, άκακα, αξιοπρεπώς, ηθικά, και ερωτικά.

Και ζούσε με ανθρώπους που την λάτρευαν όπως τους λάτρευε  κι εκείνη.

Με φίλους.

Το 2119, το Χρηματιστήριο θα είναι στις 120000 μονάδες, αλλά κανένας δεν θα θυμάται, κανέναν από μας.

Αν πιστεύεις ότι είμαστε αθάνατοι,

και  ο πλανήτης θα σταματήσει να γυρίζει επειδή θα φύγουμε, τότε πες μου,

τον υπουργό Παιδείας του  1909.

Είδες που δεν θυμάσαι;

 Τώρα θα μου πεις, εδώ δέκα μέρες έχει που έφυγε ο Καραμανλής και τον έχουν ξεχάσει όλοι!

Ετσι είναι.

Δυστυχώς ή ευτυχώς,

  η ζωή,

είναι  οι διακοπές της ύπαρξης μας.

Και στις διακοπές δεν έχει αξία το  πόσο και το που.

Αξία έχουν , το πως και το με ποιούς.

Το κακό είναι καμμιά φορά, ότι κάποιοι από τους ποιούς, παίρνουν το πρωινό καράβι γιατί φοβούνται το αεροπλάνο , και φεύγουν πρώτοι.

Δε βαριέσαι, ο προορισμός είναι πάντα ίδιος. Το σπίτι, το σπίτι μας.

Λίγο ταξίδι έμεινε, αντέχουμε  να το κάνουμε μισοί.

( Μακάρι, το Χρηματιστήριο των βλεμμάτων που επικοινωνούν, και της σιωπής που λέει τα πάντα, να μείνει στο δυσθεόρατο ύψος που έφτασε τούτες τις μέρες, που όλοι οι φίλοι χαιρετίσαμε τη Βασούλα μας.

Μακάρι...).

 

 

 

Σχόλια

16/10 19:01  Κώστας Στούπας
Τη συμπαθειά μου...
16/10 19:09  haros
φιλε ηρακλη,φευγω σιωπηλα.
16/10 20:22  atan
Ηρακλέα ο Αθάνας
είμαστε συνομήλικοι & αυτές τις σκέψεις τις κάνω συχνά (Κρίση ηλικίας η Απολογισμός;)
Τον Ανθρωπο τον θυμούνται 2 γενιές (Παιδιά-εγγόνια) & τέλος
"Ηρακλέα το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω"
Αθάνας
16/10 21:53  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Δεν είναι εύκολη αυτή η ηλικία Ηρακλες. Ωστόσο, καλλίτερο είναι να ενθυμούμεθα τα καλά του παρελθόντος και τα προσδοκόμενα του μέλλοντος παρά τα κακά του παρόντος. Δε θα το ήθελε και η ιδία.

τιμής ένεκεν, δεν αναρτώ απόψε το σύνηθες πανηγυριώτικο της Παρασκευής. Θαρσείν χρη και να μην έχετε αμφιβολία ότι οι μεταστάντες θα προτιμούσαν να τους ενθυμούμεθα μετα χαράς ή μετά λύπης. Καλό σας βράδυ.
16/10 22:28  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Τι να γράψω,.. εντελώς χυδαία... αρκεί να ακολουθείται ο "ηλικιακός προγραμματισμός" και να μη φεύγουν τα παιδιά πριν τους γονείς...
17/10 01:40  PREMIUM

Θα χρειαστείτε ΗΡΑΚΛΕΙΑ δύναμη για να σας συντροφεύει στο υπόλοιπο της...πορείας, όπως ούλοι μας και είμαι σίγουρος για εσάς ότι την έχετε !

Ελαφρύ το χώμα...
17/10 07:21  EASY RIDER ( GARV )
Τα λογια περισσευουν φιλε μου
17/10 09:21  jerri
Ηρακλή
να είστε καλά και να τη θυμάστε συχνά φίλε...
17/10 10:46  ...................
Ηρακλη
Να ειστε καλα να τη θυμαστε...
17/10 10:58  romanov
Γυρίζουμε όλοι εκεί που ξεκινήσαμε, κανένας δεν είναι αθάνατος. Εσείς να είσαστε καλά, να έχετε δύναμη και να συνεχίσετε ήρεμα τον υπόλοιπο δρόμο.
17/10 15:03  favlos
Καλή δύναμη...
17/10 18:49  Goldmine
Λυπάμαι πολύ για τη Βασούλα...
Εκφράζω κι εγώ, μαζί με όλους τους φίλους, τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια, Ηρακλή!
17/10 20:47  Ηρακλής
Σήμερα Σάββατο, διάβασα στον άντρα της τα σχόλια σας.
Βάλσαμο στη ψυχή του τα λόγια σας.
Σας ευχαριστεί όλους.
17/10 22:21  zyzzx
Η ζωη μας ειναι το ΤΙΚ ενος ρολογιου .
Και το ΤΑΚ ειναι ο θανατο μας.

Ο απροσμενος θανατος , δεν ακολουθει την κυκλικη πορεια του απειρα πεπερασμενου και ακατανοητα κυκλικου συμπαντος.
Αυτος ακολουθει μια ευθεια γραμμη, μεχρι το αδιαπεραστο τελος και εντελει το διαπερναει ακεραιος.. Ξεπερνωντας ολα τα εμποδια της κυκλικης φυλακης του και την ασφυκτικη πιεση ολων των αντιθετων.

Σε αυτο το ταξιδι, το ολολευκο ιστιοφορο της ψυχης προχωραει στον ακυμαντο ωκεανο με την δυναμη και την πνοη της αγαπης ολων αυτων των αγαπημενων προσωπων που εμειναν πισω.

Ολοι αυτοι που μοιρασαν και μοιραστηκαν ,την ιδια ελπιδα , το ιδιο υπερλαμπρο ονειρο. Αναπαυονται μονον οταν νιωθουν το καραβακι αυτο να προχωρα εστω και αργα, μα παντως να προχωρα προς τα εκει ,προς το μοναδικο εαυτο μας.
Και ο μικρος καραβοκυρης ,το μονο που προσδοκα ειναι αυτη την φλογερη πνοη της αγαπης τους να την νιωθει αιωνια.



Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
44 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις