ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Αυτός είναι ο κ. Ηρακλείδης, μέρος πρώτο.
1579 αναγνώστες
Κυριακή, 12 Απριλίου 2009
12:12

 

 

Αλέξης Ηρακλείδης: Κύπρος - Οι πέντε συνέπειες του "ΟΧΙ"


Δε 26/4/2004

Το άκριτο ελληνοκυπριακό «Όχι» θα έχει δυσάρεστες συνέπειες κυρίως για την Κυπριακή Δημοκρατία (για τους Ελληνοκυπρίους) και, κατά δεύτερον λόγο, για την ίδια την Ελλάδα. Υπάρχουν τουλάχιστον πέντε κατηγορίες δυσάρεστων συνεπειών: (α) το τι θα αντιμετωπίσουν οι Ελληνοκύπριοι μέσα στην E.E., (β) ότι μάλλον ουδείς διεθνής παράγοντας θα ασχοληθεί ξανά με το Κυπριακό και την επίλυσή του, (γ) ότι θα εδραιωθεί για τα καλά η διχοτόμηση, θα γίνε και de jure, με τη σχεδόν βέβαιη αναγνώριση της αποσχιστικής οντότητας της βόρειας Κύπρου ως ανεξάρτητου κράτους, (δ) θα επιδεινωθεί η κατάσταση στο νησί, ειδικά για τους Ελληνοκύπριους, και (ε) θα υπάρξουν συνεχή αγκάθια στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά και τριβές στις σχέσεις Αθήνας - E.E. και Αθήνας - Λευκωσίας, ειδικά όσο στο πηδάλιο μένουν οι απορριπτικοί υπό τον T. Παπαδόπουλο.

Πριν δούμε μία μία τις ανωτέρω συνέπειες, απαραίτητες είναι ορισμένες βασικές διευκρινίσεις για να κατανοήσει κανείς γιατί η διεθνής κοινότητα έχει μείνει αποσβολωμένη με αυτή την ελληνοκυπριακή αρνητικότητα και πολλοί στην E.E. και αλλού θεωρούν ότι η Λευκωσία και ίσως και η Αθήνα προσφάτως τούς εμπαίξανε.

Πρώτον, μπορεί στο Ελσίνκι το 2001 να μην μπήκε το μαχαίρι στον λαιμό, δηλαδή «θα μπείτε, αλλά αφού πρώτα έχει επέλθει επίλυση - επανένωση», αλλά το understanding ήταν σαφές και το μήνυμα πλήρως κατανοητό στην ελληνική κυβέρνηση και στον πρόεδρο Κληρίδη: «να επέλθει επίλυση πριν από την εισδοχή». H μόνη μικρή διέξοδος που είχε η ελληνοκυπριακή πλευρά ήταν να πει όχι ώς το τέλος η τουρκοκυπριακή πλευρά. Ένα δικό της όχι εθεωρείτο αδιανόητο.

Δεύτερον, η λύση Ανάν κινείται στα αχνάρια όλων των προηγούμενων λύσεων από το σχέδιο ABC του 1978 και συμβαδίζει με τα σχέδια Ντε Κουέγιαρ και Μπούτρος Γκάλι. Απλώς, τώρα, μια και βρισκόμασταν στα πρόθυρα λύσης, υπήρχαν πολύ περισσότερες λεπτομέρειες και πρόνοιες. Επίσης οι βασικές συνιστώσες του σχεδίου κινούνταν στο μήκος κύματος των συνομιλιών Κληρίδη - Ντενκτάς του 2002. Επιπλέον, το σχέδιο αποτελεί μία έντιμη και λογική μέση λύση μεταξύ της διχοτόμησης και του ενιαίου κράτους με πλήρη κυριαρχία των Ελληνοκυπρίων. Και πάντως αυτή είναι η κυρίαρχη άποψη διεθνώς και σε μας, τουλάχιστον για όσους δεν υποστηρίζουν ότι όλα λύθηκαν το 1974. H χαλαρή ομοσπονδία σε ένα κυρίαρχο κράτος είναι καλά δοκιμασμένη μέθοδος σε άλλες εθνοτικά διχασμένες κοινωνίες της Ευρώπης και άλλού, άλλο αν, περιέργως, η πολιτειακή αυτή δομή δεν γίνεται εύκολα κατανοητή στους Ελληνοκυπρίους (που όμως την έχουν δεχθεί από το 1977!) και στην Ελλάδα.

Τρίτον, επήλθε τον τελευταίο καιρό δραματική αλλαγή τόσο στους Τουρκοκυπρίους όσο και στην ίδια την Τουρκία: ειλικρινής μεταστροφή από το όχι του Ντενκτάς, του Ετζεβίτ και των στρατιωτικών (η γνωστή αγκύλωση ότι «η λύση ήρθε το 1974») στο «ναι εδώ και τώρα» και όχι μόνο για λόγους στενά συμφεροντολογικούς όπως εσφαλμένα νομίζουν πολλοί Ελληνοκύπριοι και Έλληνες. Με αυτή τη δομική μεταστροφή είχαμε το καβαφικό σε ό,τι αφορούσε τους Ελληνοκύπριους: «τι θα γίνουμε τώρα χωρίς βαρβάρους, οι άνθρωποι αυτοί ήταν μία κάποια λύση»... Πάντως διεθνώς η εικόνα που δίδεται είναι ότι τελικά οι Ελληνοκύπριοι «κρυβόντουσαν πίσω από τον Ντενκτάς» και τώρα δείξανε το πραγματικό τους πρόσωπο, κατά πρώτο λόγο με το να ψηφίσουν τον περίφημο για τη συνεπή απορριπτικότητά του T. Παπαδόπουλο ως πρόεδρο.

Τέταρτον, αυτή τη φορά υπήρχε ειλικρινές και αμέριστο ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας για δίκαιη λύση. H E.E., ο ΟΗΕ, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και οι άλλοι παράγοντες με κύρος άφησαν πολύ σημαντικότερα διεθνή θέματα και αιματηρές συγκρούσεις στην άκρη για να βοηθήσουν στην τελική επίλυση του Κυπριακού και μάλιστα χωρίς κρυφή ατζέντα όπως νομίζει η περί συνωμοσίας σχολή στην Ελλάδα αλλά και στα δύο τμήματα της Κύπρου (τα περί συνωμοσίας, σημειωτέον, αποτελούν πάγιο ισχυρισμό του Ντενκτάς).

Και έρχομαι τώρα στις 5 κατηγορίες συνεπειών που προανέφερα. Θα μας απασχολήσουν οι τέσσερις πρώτες.

Κατηγορία A: H Κυπριακή Δημοκρατία στην E.E. θα είναι πολύ αδύναμη. Αντί να βρεθεί ο Κύπριος πρόεδρος και η απορριπτική παράταξή του ενισχυμένη από την ένταξη, όπως φαίνεται να πιστεύει, θα διαπιστώσει ότι στους κόλπους της ενωμένης Ευρώπης χαίρει μειωμένης εκτίμησης και κύρους και ως εκ τούτου έχει ελάχιστη επιρροή. Αυτό θα έχει μεγάλο κόστος, όχι μόνο πολιτικό εντός E.E., αλλά και οικονομικό και θεσμικό, καθώς, λόγω της στάσης που πήρε, δύσκολα θα δίδεται πίστωση χρόνου στην Κυπριακή Δημοκρατία για να προσαρμοστεί χωρίς κραδασμούς στα ευρωπαϊκά κεκτημένα και η παροχή οικονομικών και άλλων παροχών στους ήδη πλούσιους Κύπριους θα είναι με το σταγονόμετρο.

Κατηγορία B: Το διεθνές ενδιαφέρον για επίλυση θα εκλείψει εκτός αν επέλθουν δραματικές αλλαγές, ανάλογες με αυτές στο βόρειο τμήμα του νησιού (περιορισμός και απονομιμοποίηση των απορριπτικών και του αδιάλλακτου προέδρου, κ.λπ.). Κάτι τέτοιο είναι πολύ απίθανο να συμβεί αλλά θα ήταν η μόνη περίπτωση να είχαν οι Ελληνοκύπριοι μια δεύτερη ευκαιρία. Διεθνώς θα επικρατήσει άποψη ότι οι Ελληνοκύπριοι αποφάνθηκαν τελεσίδικα: γι’ αυτούς «καλύτερα χώρια παρά μαζί», ή «μη λύση είναι λύση».

Κατηγορία Γ: Εδραιώνεται πλέον η διχοτόμηση και νομικά αυτή τη φορά. Θα υπάρξει αυξανόμενη συμπάθεια, υποστήριξη (άρση του οδυνηρού εμπάργκο, κ.ά.) και στο τέλος ακόμη και αναγνώριση της αποσχιστικής Βόρειας Κύπρου ως ανεξάρτητου κράτους. H ειρωνεία της τύχης είναι ότι τα πράγματα θα είναι τόσο ζοφερά ώστε θα έρθει ο καιρός οι Ελληνοκύπριοι να εύχονται την αναγνώριση αυτή ως το λιγότερο κακό έναντι της βεβαιότητας το βόρειο τμήμα του νησιού τους να γίνει τουρκική επαρχία. Δεν θα ήταν απίθανο σε μερικά χρόνια οι Ελληνοκύπριοι να θέλουν να δημιουργηθεί μία Κυπριακή Συνομοσπονδία δύο ανεξαρτήτων κρατών (όπως δηλαδή έλεγε πριν από λίγα χρόνια ο Ντενκτάς), για να μη συνορεύουν με την Τουρκία.

Κατηγορία Δ: Οι άλλες προφανείς συνέπειες είναι οι εξής: δεν θα επιστραφούν εδάφη ούτε τα 2/3 των προσφύγων θα επιστρέψουν στις εστίες τους, τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής θα παραμείνουν μόνιμα πλέον και το νησί θα συνεχίζει να είναι το πλέον αρματωμένο και πλέον εύφλεκτο νησί της Μεσογείου, οι Τούρκοι έποικοι, αντί στην πλειονότητά τους να φύγουν από την Κύπρο, θα εποικήσουν μαζικά τη Βόρεια Κύπρο καθιστώντας την περιοχή αυτή καθαρά τουρκική. Επίσης με την οριστική διχοτόμηση μεγάλος αριθμός Τουρκοκυπρίων ίσως πολιτογραφηθούν ως Κύπριοι και πολίτες της E.E., κάτι που δεν μπορεί να το αρνηθεί η κυπριακή πολιτεία. Πιθανότατα να βρεθεί σε λίγο η μισή Κύπρος να έχει πάλι ποσοστό 18-20 % εθνοτικά Τουρκοκυπρίων, που σημαίνει ότι θα τεθεί πάλι θέμα ίσης συμμετοχής τους ως συστατικής κοινότητας και όχι μειονότητας, όπως θέλουν οι Ελληνοκύπριοι εθνικιστές και οι άλλοι απορριπτικοί.

Καταλήγοντας, το δήθεν αγέρωχο ελληνοκυπριακό «Όχι» θα καταγραφεί, νομίζω, ως ένα μεγάλο ιστορικό λάθος, ίσως το μεγαλύτερο που έχει κάνει η ελληνοκυπριακή πλευρά, ενδεχομένως χειρότερο και από τα «13 Σημεία» του Μακαρίου, από την άρνησή του να δεχθεί το αποτέλεσμα των Διακοινοτικών του 1968-1974 και από το «Όχι» του Κυπριανού στο σχέδιο Ντε Κουέγιαρ το 1985.

Ο Αλέξης Ηρακλείδης είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Ο Καθηγητής κύριος Ηρακλείδης είχε υποστηρίξει, πριν το δημοψήφισμα στην Κύπρο, με άρθρο του στα ΝΕΑ, τα θετικά του ΝΑΙ. Το άρθρο του είχε φιλιξενηθεί και στο Chiosnews.com

Πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

23 Ιουλ 2008
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΗΡΑΚΛΕΙΔΗ, με την εγκυρότητα του taxalia.


Ο Αλέξιος Ηρακλείδης του Δημητρίου και της Ζήνας (aherac@panteion.gr) , είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου (1952) και η μακρινή του καταγωγή είναι από την Κύπρο, από τη Μόρφου και από την Πάφο (το γένος Φικάρδου).
Είναι γιός του Δημήτρη Ηρακλείδη, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόξενος στα Σκόπια (1952-55), στο Σουέζ (1955-56), ως τμηματάρχης Κυπριακού υπό τον Σεφεριάδη (Σεφέρη) (1957-58), στην Κωνσταντινούπολη (1958-59), στη Δαμασκό (1960-1967, ως επιτετραμμένος), στο Νέο Δελχί (το 1967-68, ως επιτετραμμένος), ως πρέσβης στην Πράγα (1972-1977), στο Βελιγράδι ως πρέσβης κατά τα τελευταία χρόνια του Τίτο (1977-1980) και στη Λισαβόνα (1980-81) και στις Βρυξέλλες (1983-1985). Στον Δ. Ηρακλείδη είχε προσφερθεί η θέση του υπουργού Εξωτερικών της Κύπρου από τον Μακάριο το 1960 και η θέση του γενικού γραμματέα του ΥΠΕΞ από τον Ανδρέα Παπανδρέου το 1981.Την πρώτη θέση δεν τη δέχτηκε για λόγους αρχής, γιατί δεν είχε επιτευχθεί η Ενωση, για την οποία είχε αγωνιστεί και εκείνος ως τμηματάρχης Κύπρου. Ο πρέσβης Ηρακλείδης ήταν από τους κατεξοχήν εκπροσώπους της πατριωτικής ρεαλιστικής γραμμής στην ελληνική εξωτερική πολιτική. Ηταν από τους ελάχιστους διπλωμάτες της εποχής του που διαπνέονταν από σοσιαλδημοκρατικές αντιλήψεις και ήταν σφοδρός επικριτής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής κατά τον Ψυχρό Πόλεμο και, ταυτόχρονα, έντονα αντικομμουνιστής. Ισως η πιο καίρια στιγμή στην καριέρα του ήρθε το 1956, όταν ως Ελληνας πρόξενος στο Σουέζ δεν επέτρεψε στους Ελληνες πιλότους της Διώρυγας να αποχωρήσουν. Με τον τρόπο αυτό προσέφερε πολύτιμη υπηρεσία στον πρόεδρο Νάσερ και εκνεύρισε σφόδρα τους Βρετανούς και Γάλλους. Πέθανε στις 9-10-2004.

Ο Αλέξης Ηρακλείδης έχει σπουδάσει στην Πάντειο Σχολή και στα πανεπιστήμια Λονδίνου και Κεντ. Έχει διατελέσει εμπειρογνώμων του ελληνικού ΥΠΕΞ σε θέματα μειονοτήτων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων στους διεθνείς οργανισμούς (1983-1997). Είναι μέλος του ΚΕΜΟ (Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων), στο οποίο συμμετέχουν ο Χρήστος Ροζάκης, η Γιάννα Κούρτοβικ, η Μαριλένα Κοππά κ.α.



Απάνθισμα σοφίας Ηρακλείδη














 




και ένα βιντεο για να μη ξεχνιόμαστε:



ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΚΡΙΤΑ, ΕΔΩ
http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2008/07/blog-post_22.html

Σχόλια

12/04 12:25  Ηρακλής
Ντρέπομαι που είμαι υπήκοος του ίδιου Κράτους με τον κύριο καθηγητή, όχι γιατί δεν συμμερίζομαι τις απόψεις του, αλλά γιατί οι απόψεις του διατυπωνονται, εντελώς συμπτωματικά, όποτε τις χρειάζεται η αμερικανική διπλωματία για να κάνει κακό στη χώρα μου.
Θα ήθελα να ξέρω επί χούντας, όταν ο Καράγιωργας έβαζε βόμβες, που ήταν και τι έλεγε ο κύριος καθηγητής.
12/04 14:24  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Χαίρε Ηρακλες. Το προβλημα είναι ακόμη χειρότερο, κατά πάσαν πιθανότητα ο τύπος δε χρειάζεται καν να λάβει οδηγίας. ενθυμίζει παλαιούς κομμουνιστάς που ήσαν σταλινικοτεροι του Στάλιν ότε επρόκειτο περί εθνικής μειοδοσίας. Μα τι στο καλό τους πιάνει και γιανιτσαριζουν τους "νεοελινες", έχει κανείς ιδέα? Εντοπίζουν ενδομύχως το καλλίτεορ δια την πατρίδαν τους και υποστηρίζουν με φανατισμό το αντίθετο. 5*
12/04 14:40  Ηρακλής
Θρασύβουλε
ξέρεις ότι δεν είμαι φανατικός καμμιάς άποψης. Είμαι αυτός που γράφω, τι δουλειά είχαν οι Ελληνες να παρατήσουν τη Σμύρνη και να τρέχουν στο Σαγγάρειο με αποτέλεσμα να ξεριζωθεί Ελληνισμός χιλιετιών, είμαι αυτός που λέω, εδαφικά υπάρχει Μακεδονία και στα σκόπια, είμαι αυτός που λέει ότι οι Τουρκοι είχαν δώσει απεριόριστες θρησκευτικές ελευθερίες στους υπόδουλους Ελληνες.
Αλλο όμως τα αντικειμενικά ιστορικά στοιχεία, που οφείλεις ως επιστήμονας να παραθέτεις εκατέροθεν και όχι μονόπλευρα, και άλλο αυτό το μίσος, εκδηλωμένο ακριβώς τη στιγμή που το χρειάζονται οι εχθροί της χώρας σου.
Αντίστοιχες απόψεις στην Τουρκία καταδικάζονται ως εθνική προδοσία, ενώ στα Σκόπια που πήγα τα Χριστούγεννα, το μίσος των ανθρώπων αυτών για κάθε τι Ελληνικό είναι απολυτως ορατό.
Αλλά αν αυτός ήταν σύμβουλος του ΥΠΕΞ, τι να περιμένω από τη χώρα μου.
Φυσικά είναι καθηγητής στο Πάντειο, το μοναδικό Πανεπιστήμιο στο κόσμο που δύο πρυτάνεις του είναι φυλακή για υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος ( η ιστορία με την αγορά της Ferrari).
Τώρα να συνεχίσω το συλλογισμό;;;; Θου κύριε...
12/04 14:53  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Αχ μωρέ Ηρακλή, τι φρουτα έχουν γίνει καθηγηταί και δη εις το Πάντειον, τα ξεύρετε καλλίτερον εμού. Να συνεχίσετε, εάν δεν τους ξεμπροστιάζουμε δεντους ξεδοντιάζουμε!
14/04 20:28  σεβαστη
Με το ζόρι "κρυφό Σχολειό" δεν γίνεται.
Και όταν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός δεν ήταν καν στα Καλάβρυτα την 25 μαρτίου...
Και για να μην παρεξηγηθώ τον εν λόγω καθηγητή δεν τον γνωρίζω.
14/04 20:36  σεβαστη
Με το ζόρι "κρυφό Σχολειό" δεν γίνεται.Και όταν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός δεν ήταν καν στα Καλάβρυτα την 25 μαρτίου...Και για να μην παρεξηγηθώ τον εν λόγω καθηγητή δεν τον γνωρίζω.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
8 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις