ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Η χαμένη ελπίδα της Κατερίνας.
1435 αναγνώστες
Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009
10:22

Σήμερα έχουμε Πανελλαδική απεργία.Θα απεργήσουν όλοι.

Ολοι;

Οχι.

Η Κατερίνα σήμερα θα πάει στη δουλειά της, όπως κάθε πρωί 20 χρόνια τώρα.

Η Κατερίνα είναι ιδιωτική υπάλληλος. Πήγε στη δουλειά αυτή, πριν είκοσι χρόνια, στα 27 της, με πολύ κέφι, πολλή όρεξη, και πολλά όνειρα.

Να αυξήσει το οικογενειακό εισόδημα, αλλά και να βγεί από το σπίτι, να δουλέψει, να δείξει στους άλλους αλλά και στον εαυτό της, ότι έχει ικανότητες, ότι το σύστημα που την απέκλεισε από τα Πανεπιστήμια, έκανε λάθος.

Η Κατερίνα τα κατάφερε, έγινε χρήσιμη και πετυχημένη υπάλληλος στην εταιρεία της.

Βέβαια έφευγε από το σπίτι της στις 6 το πρωί και γύριζε μετά τις πέντε το απόγευμα όλα αυτά τα χρόνια.

Και όταν η εταιρεία είχε δουλειά, την έπαιρνε πολλές φορές το βράδυ, σκυμμένη στα κείμενα που τελευταία στιγμή, άφησε ο διευθυντής για τακτοποίηση.

Η Κατερίνα όλα αυτά τα χρόνια περιόριζε τη προσωπική της ζωή, ανάμεσα στις 6 το απόγευμα και στις 6 το πρωι.

Σ αυτές τις 12 ώρες κύτταζε να χωρέσει, τη φροντίδα δύο παιδιών , του άντρα της, τις δουλειές του σπιτιού. Που να μείνει χρόνος για εκείνη;

Χρόνο δεν είχε όλα αυτά τα χρόνια η Κατερίνα, είχε όμως όνειρα.

Με τη δουλειά και το μισθό της ονειρευόταν, καλύτερες οικογενειακές μέρες, προγραμμάτιζε τη ζωή της οικονομικά, τόσα θα πάρουμε, τόσα θα μας μείνουν για διακοπές, και απ όσα μας περισσεύουμε, θα δώσουμε και πέντε δεκάρες στην action aid.

Και περάσαν τα χρόνια, με τη Κατερίνα, να δουλεύει, τη Κατερίνα να αμοίβεται, τη Κατερίνα να χαμογελά, τη Κατερίνα να ελπίζει.

Και ήρθε το 2008. Δίσεκτο.

Η Κατερίνα ήταν συντηρητική. Πίστευε ότι όποιος παλεύει στη ζωή του τα καταφέρνει, και είχε την ελπίδα πως και τα παιδιά της όπως και αυτή, με την εργατικότητα τους θα τα κατάφερναν στη ζωή τους.

Το 2008 όμως δεν σκέφτηκε καθόλου τη Κατερίνα.

Ηρθε σαν σίφουνας και ανάτρεψε όλα όσα μέχρι τότε ήταν αυτονόητα.

Τώρα πια η Κατερίνα δεν πηγαίνει με κέφι στη δουλειά, γιατί δεν ξέρει αν ο επόμενος υπάλληλος που θα απολυθεί, θα είναι εκείνη.

Τώρα πια, όταν χτυπάει το τηλέφωνο και είναι ο διευθυντής, τρέμει.

Τώρα πια η Κατερίνα δεν προγραμματίζει τα δώρα που θα πάρει στα παιδιά της το Πάσχα, γιατί δεν ξέρει αν θά έχει δουλειά το Πάσχα.

Τώρα πια, η Κατερίνα δεν πονάει και αγωνιά μόνο για το μέλλον, πονάει και για το παρέλθον, για τα είκοσι χρόνια που έδωσε όλη της τη ζωή στην εταιρεία, η οποία σήμερα απολύει τους υπαλλήλους της, όχι γιατί δεν είναι ικανοί, αλλά απλά γιατί δεν υπάρχει δουλειά.

Η Κατερίνα τώρα πια συνειδητοποιεί με το πιο τραγικό τρόπο, ότι εκείνη μπορεί να είχε σχέση ζωής με την εταιρεία, η εταιρεία όμως δεν την βλέπει παρά σαν ένα έξοδο που πρέπει να μειωθεί.

Και κάθε μέρα, η Κατερίνα γυρνάει σπίτι της, ψυχικό ράκος,

και όταν τη ρωτήσεις ¨Τι έγινε Κατερίνα;", σου απαντά

"Ευτυχώς, σήμερα απολύσανε από το άλλο τμήμα".

Η Κατερίνα πλέον δεν έχει ελπίδα.

Δεν ονειρεύεται τι θα κάνει όταν βγει στη σύνταξη, γιατί δεν ξέρει πια αν θα βγεί.

Η Κατερίνα πλέον δεν κοιμάται, γιατί μόλις κλείσει λίγο τα μάτια,

ακούει το προσωπάρχη να της λέει " Λυπάμαι, απολύεστε".

Η Κατερίνα πλέον δεν ζει.

Τη Κατερίνα εσείς οι μεγάλοι, που συνεδριάζετε σήμερα στο Λονδίνο, δεν την ξέρετε, ούτε και υπάρχει περίπτωση να τη γνωρίσετε ποτέ, σκυμμένη όπως είναι πίσω από το γραφείο, και κρυμμένη πίσω από την  οθόνη του υπολογιστή.

Καλό είναι όμως να ξέρετε, ότι της έχετε αφαιρέσει την ελπίδα.

Και η Κατερίνα χωρίς δουλειά, χωρίς φαγητό, χωρίς σπίτι, μπορεί να ζήσει.

Χωρίς ελπίδα, δεν μπορεί.

Δώστε πίσω τη χαμένη ελπίδα της Κατερίνας.

Που δεν απεργεί σήμερα, γιατί δεν ελπίζει πια.....

 

 

Σχόλια

02/04 11:47  Yannis K.
Ωραιο Ηρακλη.
Καλημερα.
02/04 16:17  σεβαστη
Η Κατερίνα είχε βολευτεί,καλή υπάλληλος ,έμπιστη και είναι σίγουρο ότι δεν έδοσε σημασία στην καμπάνα που άκουγε να κτυπάει. Δεν της πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι ήταν ποτέ δυνατόν να κτυπήσει και γι αυτήν.
02/04 16:29  Ηρακλής
Σεβαστή
Ξέχασα να σου πω, πως αυτές τις Κατερίνες, δεν τις καλύπτει ποτέ κανένα "προοδευτικό" κόμμα, κανένας "ευαισθητοποιημένος" πολίτης, ούτε στη πρόσληψη, ούτε στην απόλυση, όπως όλα τα "μέλη" τους.
Αλήθεια, δεν κατάλαβα, τι κατάλαβες...
02/04 18:46  shade
5*...
02/04 19:42  ...................
Ηρακλη
Δυστυχως ετσι ειναι οπως τα λες.
Σημερα απελυσαν μια φιλη,μετα απο 28 χρονια δουλειας,στην ιδια εταιρεια. Μεγαλη εταιρεια...
Στα 50της χρονια τωρα τη να περιμενει και απο ποιον?????????
Το μονο στηριγμα ο συζυγος.
Καλησπερα.
02/04 19:56  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
02/04 22:15  ΝίκοςΤ
Καλησπέρα.Την προηγούμενη εβδομάδα απολύθηκε η Ευγενία ύστερα από 27 χρόνια δουλειάς στην ίδια εταιρεία.Το κρατά μυστικό από τους πολλούς,ντρέπεται.
03/04 06:14  Σάρισα
Αναμεσα στις υπαλληλους που εχω ειναι η S.. Παντρεμενη προσφατα με εναν υπεροχο νεαρο, και οι δυο πολυ ταιριαστο ζευγαρι.

Η κοπελα ηρθε απο την επαρχια στην πρωτευουσα για να εκπληρωσει τα ονειρα της, καλυτερο μισθο, μια καλυτερη ζωη.. Ετυχε να κανει αιτηση να απασχοληθει σε μενα. Εχουν περασει χιλιοι μυριοι και εχουν απολυθει παραυτα για διαφορα σοβαρα παραπτωματα που αν σας τα εξιστορησω θα φριξετε.

Η μονη που εδειξε υπευθυνοτητα, η μονη που οποτε ειχε αναγκη το μαγαζι και χωρις να το ζητησω εγω ηρθε χωρις δευτερη σκεψη, η μονη που πραγματικα ποναει το μαγαζι σαν να ειμαι εγω και αντιλαμβανεται οτι μεσα απο αυτο περναει και το δικο της μελλον.

Στο καπακι με την κριση ερχεται η υποτιμηση του εθνικου νομισματος, 20-25% πανω το κοστος ζωης. Τιποτα αυτη ουτε μια νυξη οπως παντα με το χαμογελο, με προθυμια να εξυπηρετησει, παντα εκει στο ποστο με διαθεση.

Πως μπορεις να μη δωσεις αυξηση σε τετοιους ανθρωπους ακομα και μεσα στον ανεμοστροβιλο που περναμε..Πως μπορεις να μην αναγνωρισεις τον αγωνα τους. Πως μπορεις να μην τους διευκολυνεις στα πρωτα βηματα τους στη ζωη.

Μπορει να ειμαι φιλελευθερος και σκληρος διαπραγματευτης απο συνειδηση, αλλα παντα στη ζωη μου υπηρχε και το γαμωτο, η εξαιρεση, οι μη οικονομικες αξιες που αξιζει κανεις να τις κραταει μεσα του.

Οπως τοτε το 2004 στο Βενιζελο, που ο γραφων σε πεισμα των..ποστων εφαρμοσε ενα διαφορετικο εργατικο μοντελο σε σχεση με τους υπολοιπους. Αυτοι με τη γραμματεα να δινουν εντολες απο το γραφειο με τον κλιματισμο, εγω εξω με τα παιδια μου να προσπαθουμε να δειξουμε το καλο προσωπο της Ελλαδας, εξω να κουβαλαω αποσκευες να μεταφραζω, να διαπραγματευομαι τιμες στα ταξι για τους ξενους, να δινω πληροφοριες, να δινω κουραγιο μεσα στον καυσωνα, να προσπαθω να κανω τη ζωη ολων ευκολοτερη.

Το αποτελεσμα..Ολοι μα ολοι χωρις ουτε μια εξαιρεση εδωσαν τον καλυτερο τους εαυτο, ολοι και εγω μεσα σε αυτους δουλεψαν περα απο το ωραριο τους αμισθι και στο τελος ειχα ενα απροσμενο προβλημα. Ειχα παραπονα απ
03/04 06:16  Σάρισα
Ειχα παραπονα απο τους υπολοιπους managers γιατι εφευγε κοσμος για να δουλεψει με εμενα, με το δικο μου μοντελο εργασιας, γι αυτη τη χωρα που τους εδωσε αμοιβη εναν μισθο STAGE και καμμια ασφαλιστικη καλυψη.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
25 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις