ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ
1337 αναγνώστες
Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2008
09:37

 

 

Κατά τη φυσιολογία, ακόμα και η φλυαρία έχει τα όρια της.

 

Εν τούτοις δεν υπάρχει νόμος της φύσης που να περιορίζει την ανοησία όσων λέγονται.

 

Μπορώ κάλλιστα να ξεστομίσω τη μεγαλύτερη βλακεία του κόσμου. Ούτε σπυρί στη γλώσσα θα βγάλω, ούτε θα πάθω κρίση επιληψίας.

 

Δικαιούμαι άραγε άλλης τιμωρίας; Κατά κανόνα, όχι.

 

Ακόμα και αν επιβληθεί μία τέτοια τιμωρία, δεν πρόκειται να είναι αυστηρή.

 

Πρώτα απ όλα είναι σπάνιο το να επισημάνει κανείς μία βλακεία.. Ακόμα και αν την επισημάνει, δεν θα έχει ούτε το χρόνο, ούτε την όρεξη, ούτε και την ευκαιρία να την αποδείξει. Ακόμα και αν προσκομίσει αποδείξεις, ελάχιστοι θα είναι εκείνοι που θα προσέξουν τις ενστάσεις του. Κι ακόμα κι αν τις προσέξει κάποιος , δεν πρόκειται να τις αξιοποιήσει.

 

Τα ίδια ισχύουν και ως προς το ψεύδος. Βεβαίως αν το ψεύδος αφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα, μπορεί και να έχει αλγεινές συνέπειες για τον ψεύτη. Το ψεύδος αυτού του είδους αποκαλείταισ υκοφαντία, απάτη, ψευδομαρτυρία. Μπορεί ακόμα και να καταλήξει στο δικαστήριο, αν και δεν είναι διόλου αναγκαίο.

 

Αντιθέτως αν το ψεύδος αφορά σε μία ιδέα, σ ένα πράγμα δηλαδή που δεν μπορούμε ούτε να το αγγίξουμε, ούτε να το δούμε, μένει ατιμώρητο.

Ακριβώς όπως και η βλακεία.

 

Ονειρεύομαι ένα νέο νόμο της φύσης, εις εφαρμογή του οποίου, το κάθε άτομο θα εδικαιούτο μιας καθημερινής μερίδας λέξεων, τόσες λέξεις την ημέρα - ούτε μία παραπάνω.

Και όταν θα έχει πει κανείς αυτές τις λέξεις που δικαιούται, να μένει μουγκός ίσαμε το άλλο πρωί.

 

Μια θανατερή σιωπή θα βασίλευε , εκεί γύρω στο μεσημέρι,

μια σιωπή που θα διακοπτόταν που και που , από φράσεις όλο νόημα

εκ μέρους εκείνων που έχουν την ικανότητα να σκέφτονται προτού μιλήσουν

ή που,  γι άλλους λόγους , φείδονται των λέξεων τους.

 

Και όπως τα λόγια αυτά θα διατρυπούσαν τη σιωπή, θα μπορούσαν επιτέλους ν ακουστούν.

 

Πως και σε ποιόν κάνει κακό η βλακεία;

 

Η πληροφόρηση είναι ο σύνδεσμος μας με την πραγματικότητα. Από τη πιο απλή μορφή ( π.χ. ο αμανίτης ο μυοκτόνος είναι δηλητηριώδης, ή τα πορτοκάλια είναι φαγώσιμα) ως τη λογοτεχνία, που και αυτή είναι πληροφόρηση, αλλά πολύ πιο σύνθετη.

 

Η πληροφόρηση είναι η βάση των πράξεων μας. Μια λανθεσμένη πληροφόρηση οδηγεί σε άφρονες πράξεις, κάτι που το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι έτυχε να φάνε αμανίτες μυοκτόνους, επειδή τους είχαν πει ότι ήταν πορτοκάλια. Ενα κακό ποιήμα, δεν είναι θανατηφόρο, είναι όμως με το τρόπο του, βλαβερό.

 

Πως και σε ποιον κάνει κακό το ψεύδος;

 

Προφανώς σ αυτόν κατά του όποίου στρέφεται,

εμμέσως όμως βλάπτει και όλους εμάς, αφού διαλύει το θεμελιώδες συστατικό της πληροφόρησης, την εμπιστοσύνη.

 

Το ψεύδος , δηλαδή η παραπληροφόρηση, χαρίζει στον ψεύτη ένα άμεσο προσωπικό πλεονέκτημα, εις βάρος της κοινότητας.

Ο ψεύτης είναι ένα παράσιτο.

Αποδυναμώνει τον οργανισμό εντός του οποίου παρασιτεί, και μπορεί να τον οδηγήσει στον αφανισμό.

 

Οταν δεν θα υπάρχει πια εμπιστοσύνη,

δεν θα υπάρχουν και ψεύτες, αλλά ούτε και πληροφορίες, με λίγα λόγια δεν θα υπάρχει τίποτα.

 

Θα χάσουμε την επαφή μας με την πραγματικότητα, θα χάσουμε δηλαδή την ικανότητα να προσαρμοζουμε τις πράξεις μας και επομένως την ικανότητα να εξελισόμαστε.

 

Ο βλάξ και ο ψεύτης θα μας αφανίσουν.

 

Κι ύστερα,

δεν θα μείνει παρά ο βλάξ.

 

 

Αυτό είναι ένα άρθρο, που δημοσιεύτηκε στις 21 /2/ 1993, στο Επενδυτή, και είναι του Σλαβομιρ Προζεκ, αναδημοσίευση από το περιοδικό Lettre Internationale, σε μετάφραση Αχιλλέα Κυριακίδη.

Καλή εβδομάδα, και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Υ.Γ. Αμανίτης = μανιτάρι, για τους .....νεώτερους!!

Σχόλια

24/11 10:29  Polydeukis
Θα προτιμούσα να σχολιάσω το άρθρο της Παρασκευής διότι μόλις το διάβασα...

755*

Δε φταίει ο Ράλλης όμως, εμείς φταίμε. Χειρότερη είναι η καθημερινή μας συμπεριφορά απέναντι στη γλώσσα από την απουσία του πολυτονικού. Θα μου πεις αν εκεί που ξεκινάει η μάθηση χαμηλώνουμε την ποιότητα πως έχουμε την απαίτηση να ακολουθήσει μετά αντίθετη πορεία.

Τελευταίο οχηρό η οικογένεια.
24/11 10:37  apologia pro sua vita
Ομολογώ ότι ο Σλαβομιρ με εντυπωσίασε. Πάω να βρω και τί άλλο έχει γράψει. Κάτι σαν ντεπόν για τη βλακεία. Τα παίρνω συχνά. Άλλοι λένε ότι δεν κάνουν τίποτα. Εγώ βρίσκω γιατρειά. Πλασίμπο λογοτεχνία. Καλημέρα.
24/11 10:38  Ηρακλής
Καλημέρα πολυδευκη
Θα έλεγα,
τελευταίο οχυρό , το μυαλό μας.
Διάβαζα τώρα, τη κουβέντα που γίνεται στο μπλόγκ της Απολογίας για τις ΜΚΟ.
Αν ο καθένας έβαζε το μυαλό του να δουλέψει λίγο παραπάνω, θα σκεφτόταν ότι ο ΑΡΝΗΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ των οργανώσεων αυτών και όχι ο θετικός, τις βάζει από μόνος του σε συστημικά παιχνίδια.
Για παράδειγμα, δεν τις λέμε ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ, τις λέμε ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ.
Ξέρεις αν κάποιος ανδρας, χρειάζεται να δηλώνει ΟΧΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ, αυτό κάτι δείχνει.
Αν ΔΕΝ είναι , τότε τι χρειάζεται να το λέει;;
Αν δεν είσαι κυβερνητικός θα φανεί από τη δράση σου, τι χρειάζεται ο προσδιορισμός.
Ετσι αν το μυαλό δουλεύει μπορούμε να βρούμε άκρη, φίλε.
24/11 10:41  Ηρακλής
απολογια καλημέρα
Εγραψα, κάτι προχτές στο μπλογκ σου για την άποψη μου για τις φυλακές.
Η αμνηστία, έχει αναδείξει πολλά ζητήματα όμως έχω την αίσθηση ( προσοχή , μόνο αίσθηση), ότι έχει επιλεκτική ευαισθησία. Μπορεί να κάνω και λάθος, πάντως αυτ΄ηείναι η αίσθηση μου. Οσο για τις ΜΚΟ γενικά, έγραψα πριν.
24/11 10:49  Polydeukis
Φίλε Ηρακλή

Ορθόν απλώς εστιάζω στο τι μπορεί να δημιουργήσει ανθρώπους που να έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν στο σημείο να χρησιμοποιούν το μυαλό τους ως τελευταίο οχηρό.

Τα παιδιά για να το καταφέρουν και να ξεπεράσουν τη φάση του σκεϊτμπορντ και του "χάι ρε μαλάκα πως τη βλέπεις?" (από την οποία θα περάσουν εννοείται), κάποιος πρέπει να παλέψει μέχρι να καταλάβουν την αξία της πάλης αυτού του ανθρώπου και να αρχίσουν τα ίδια να παλεύουν.

Ποιός εκπαιδευτικός έχει τέτοιο ζύλο και δύναμη να το κάνει επί 35 χρόνια και σε τόσα παιδιά?

Άρα με αυτή την έννοια...

Τελευταίο οχηρό η οικογένεια.

Μεγάλη συζήτηση αν και η οικογένεια έχει τις δυνατότητες ή ακόμα και την αντίληψη.
24/11 10:51  apologia pro sua vita
Γενικά, είμαι πολύ επιφυλακτική. Ειδικά με την Γιούνισεφ και την Βε Βε Εφ. Μια από τις οργανώσεις που αμφισβητώ λιγότερο είναι ΔΑ. Τα στοιχεία θα δείξουν. Δεν είμαι υποστηρικτής κανενός. Αλλά όταν γόνονται σχόλια του τύπου η ΔΑ δεν έκανε τίποτα στην δκτατορία αισθάνομαι την ανάγκη να λεχθεί η αλήθεια, με αποδείξεις κι όχι με λόγια του αέρα, που όπως είδα, πολύ γρήγορα αλλάζουν βγάζοντάς σε και τρελλό.
24/11 10:56  Ηρακλής
πρέπει να φύγω, γιατί έχω ... μάθημα!
Η οικογένεια είναι μεγάλη ιστορία.
Οχυρό χωρίς πολεμοφόδια, πόσο ν αντέξει...
Τα λέμε αργότερα...
24/11 10:59  Ηρακλής
Για την αμνηστία και τη δικτατορία έχεις δίκιο.
Ακόμα και το ότι γνωρίζαμε ότι ενδιαφέρετε ήταν για μας βάλσαμο εκείνα τα χρόνια που μας τρέχανε...
Βέβαια, σήμερα, κρίνοντας θα ήθελα μία ΔΑ που να μιλούσε και για τους εκτοπισμένους, και για τους φακέλους και για τους καταπιεσμένους.
Ας μη τα θέλουμε όλα όμως. Επειτα είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι , όταν 100, μαντρώνουν 100000, τότε μάλλον οι 100000 "θέλουν" να μαντρωθούνε.
24/11 11:04  Ηρακλής
Πρώτη φορά θα σχολιάσω ψήφο.
Φίλε με το ένα αστέρι.
Καλά έκανες και ψήφισες, φανερώνοντας τη παρουσία σου.
Τώρα καταλαβαίνουν οι υπόλοιποι αναγνώστες, για ποιον μιλάει το άρθρο αυτό,να μη σου πω και το προηγούμενο.
( Η απάντηση δεν είναι για σένα, τα δικά σου Ελληνικά δεν είναι δυνατόν να την κατανοήσουν, για τους άλλους φίλους την έγραψα, για να σε έχουν ως αποδεικτικό της αλήθειας του άρθρου).
25/11 02:42  Nantia42
Με τον ψευτη , δεν πληττεις ΚΑΙ εχεις και το νου σου !

Με το βλακα ομως !
Ανικητη ειναι η βλακεια ...

Υ.Γ. Αλλαξα γνωμη . Ποια ηταν η παραγγελιά ειπαμε ?

http://www.youtube.com/watch?v=wGZh6WBQ5Bw
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
20 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις