ΗΡΑΚΛΗΣ
ελεύθερος πολίτης είναι ο ενεργός πολιτης, ελεύθερος άνθρωπος είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος
Σύνδεσμοι


ΚΟΕΜΤΖΗΣ - ΡΑΛΛΗΣ , σημειώσατε 1.
2099 αναγνώστες
Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2008
21:53

Σήμερα το πρωί πετάχτηκα για μια δουλειά στα δικαστήρια.

Κι εκεί στη πόρτα των δικαστηρίων συνάντησα τον Νίκο Κοεμτζη να κάθεται σε μια γωνιά και να πουλάει το βιβλίο του, ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ

Στο νου μου είχα ακόμα κουβέντες από σπουδαστές μου, αλλά και κουβέντες στην τηλεόραση, καθώς και την επικοινωνία με φίλους εδώ , στο μπλόγκ, όπου πολλές φορές αντιλαμβάνομαι, ότι μερικοί , όχι μόνο δεν αντιλάμβάνονται τα νοήματα, αλλά ούτε καν, το νόημα απλών λέξεων. Και αναρωτιόμουνα, είναι δυνατόν να φταίνε τόσοι πολλοί , ταυτόχρονα, και την ίδια στιγμή;;Τι φταίει και όλοι μιλάνε χωρίς νόημα, κανένας δεν καταλαβαίνει, και όταν καταλαβαίνουνε, καταλαβαίνουνε διαφορετικά πράγματα;Σκεφτόμουνα , ότι δεν μπορεί, υπάρχει κάτι που φταίει, το Τσέρνομπιλ, τα κόμματα, οι μαμάδες, η άνεση, η φτώχια, δεν μπορεί κάτι φταίει που αυτός ο Λαός από εκεί που έβγαζε Ελύτηδες, Χατζηδάκηδες, Ρίτσους, Τσιτσάνηδες και Τσαρούχηδες, σήμερα δεν μπορεί να βγάλει δύο επώνυμους που να μπορούν να συνεννοηθούν.

Ξαναγυρνάω στη πρωινή μου συνάντηση με το Νίκο Κοεμτζη.

Εχοντας "μυρίσει" αέρα φυλακής, έστω και για λίγη ώρα, και γνωρίζοντας ότι αυτός ο Ανθρωπος έκατσε εκεί μέσα 23 χρόνια, αλλά και σαν λάτρης του ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟΥ, είπα να αγοράσω ένα βιβλίο του.

- Γιάσου Νικόλα

Σηκώθηκε

-Καλημέρα

-Θέλω να μου δώσεις ένα βιβλίο

Πήρα ένα στα χέρια μου. Στη πρώτη εσωτερική σελίδα είχε κολλημένη μία χειρόγραφη φωτοτυπημένη σελίδα που έγραφε:

 

φιλικά ...

για ενθύμιο

με αγάπη και εκτίμηση

(υπογραφή)

Πιο κάτω ένας δικός του στίχος

Αλύπητα κι αν σε χτυπούν

τη μια πάνω στην άλλη

δεν πρέπει η απελπισιά

να σου σκύβει το κεφάλι

Με αδελφική αγάπη

Νικος Κοεμτζής

 

- Φέρτο, μου λέει να σου γράψω το όνομα σου.

Πήρε το βιβλίο και προσπάθησε με τρεμάμενο χέρι να γράψει δίπλα στο "φιλικά" το όνομα Ηρακλής.

Του λέω:

Νικόλα επειδή έχω φέρει στη μνήμη μου πολλές φορές τη σκηνή των φόνων, και πάντα όταν βάζω τον εαυτό μου στη θέση σου, σκέφτομαι ότι μπορεί κι εγώ να έκανα το ίδιο, θέλω να μου γράψεις κάτω από το τίτλο ολόκληρη την αφιέρωση με δικά σου γράμματα.

Με κύτταξε.

Υστερα πήρε το βιβλίο και με χέρι που έτρεμε, πάρα πολύ αργά μου έγραψε:

Στον Ηρακλή

για ενθύμιο

με αγάπη

και εκτίμηση

Νίκος Κοεμτζής

έβαλα το βιβλίο στη τσάντα, πήρα και ένα δεύτερο για μιά φίλη.

-Γιασου Νικόλα , του είπα.

-Οι κουβέντες σου είναι ενίσχυση για μένα φίλε, είπε και έφυγα για το σπίτι.

 

Ξέχασα να σας πω ότι στον τίτλο το ονομα Ράλλης είναι του αειμνηστου πρωθυπουργου της ΝΔ.

 

Πηγαίνοντας στο γραφείο έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον κ. Γιάννη από το Κολωνάκι, με αφορμή την αναφορά μου σ αυτόν στο προηγούμενο άρθρο, με τον οποίο συζητήσαμε τους πολιτικούς προβληματισμούς μας και ιδιαίτερα τη φθίνουσα πορεία που έχει το Ελληνικό Εθνος, την έλλειψη πνευματικών ανθρώπων μεγάλου βεληνεκούς, αλλά και όσα το πρωι είχα στο μυαλό μου.

Με τον κ. Γιάννη, αν και κανένας από τους δύο δεν είναι φιλόλογος ή κάτι σχετικό,

συμφωνήσαμε σχεδόν απόλυτα,

ότι η ταφόπλακα του Ελληνικού πολιτισμού, των γραμμάτων και των τεχνών στη Ελλάδα,

την έβαλε η απόφαση του Ράλλη

για τη κατάργηση του πολυτονικού, και της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών.

Εχουμε συμφωνήσει ότι όσες γενιές περνάνε από τα σχολεία χωρίς να διδαχθούν συντακτικό, ετυμολογία λέξεων, τη διαφορετική ερμηνεία λέξεων, την αρχιτεκτονική της Ελληνικής γλώσσας, οι γενιές αυτές δεν θα μπορέσουν ποτέ να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, ούτε και να δημιουργήσουν πολιτισμό, γιατί απλούστατα ο πολιτισμός χρειάζεται τρόπο έκφρασης, και τέτοιος είναι μόνο ό λόγος.

Οσα συναισθήματα και αν έχει ςστο κεφάλι σου αν δεν ξέρεις να τα περιγράψεις είναι σαν να μην υπάρχουν.

Συμφωνούσαμε λοιπόν με τον κ. Γιάννη, ότι οι αποφάσεις του Ράλλη ήταν εγκληματικές για το μέλλον αυτής της χώρας το οποίο είναι πλέον υποθηκευμένο στα γκριγκλις, και στις άναρθρες κραυγές τύπου Καρβέλα και Πάνια.

Αν διδάσκονταν Αρχαία, και ο κόσμος αντιλαμβανόταν την ποιότητα εκφραστικών μέσων της κ. Πάνια, ούτε πανιά δεν θα έπλενε, όχι να έχει εκπομπή σε ΜΜΕ.

Ο δε συνθέτης μάλλον σε σχολείο απροσάρμοστων θα ήταν κλεισμένος.

Συγνώμη, όμως τώρα μιλάμε για ανθρώπους.

Μ αυτά και μ αυτά έφτασα το βράδυ στο σπίτι, και ως έχων το κακό συνήθειο, κάθε καινούργιο βιβλίο να το ξεφυλίζω αμέσως, έριξα μια ματιά στην αφιερώση του Νίκου.

Και τι να δώ;;;;;;;

Ολες οι λέξεις που είχε γράψει ο Νίκος στην αφιέρωση ξεκινούσαν από φωνήεν!!

Ηρακλή

ενθύμιο

αγαπη

εκτιμηση

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΘΕ ΛΕΞΗΣ,

ΔΥΟ ΣΗΜΑΔΑΚΙΑ,

ΜΙΑ ΨΙΛΗ, ΚΑΙ ΜΙΑ ΟΞΕΙΑ !!!!!!!!!!!!!!

Το Ηρακλής τα παλιά χρόνια ήθελε δασεία, αλλά ο Νίκος ήταν αγράμματος.

Αγράμματος, αλλά αν δεις τη λέξη αγάπη με ψιλή και οξεία είναι άλλη λέξη ρε γαμώτο.

Αγάπη με ψιλή και οξεία είναι ντυμένη λέξη , σεμνή, γεμάτη συμαισθήματα.

Αγάπη χωρίς σωστό τονισμό , είναι λέξη προστυχη, είναι λέξη γυμνή.

Και η εκτίμηση είναι πιο σοβαρή, και το ενθύμιο το ίδιο.

Μέχρι και τ όνομα μου μου άρεσε περισσότερο.

Που ξέρεις.

Ισως να ήμουν άλλος άνθρωπος, αν δίπλα από το Η έβαζα δασεία οξεία.

Είναι πιο όμορφες οι λέξεις στο πολυτονικό.

Και το είχα ξεχάσει.Το έχουμε ξεχάσει.

Μέχρι που συνάντησα το Νίκο.

Μα βέβαια, ο Νίκος ήταν φυλακή,

ο "πολιτισμός" του Ράλλη και των "προοδευτικών" δεν έφτασε σ αυτόν.

Αυτός ,πριν μπεί στη φυλακή ,έτσι έγραφαν τις λέξεις.

Δεν έμαθε τις αλλαγές.

Αυτόν, ξέχασε να τον αλλάξει ο Ράλλης.

Και χωρίς να το καταλάβει,

ο Νίκος Κοεμτζής νίκησε το Ράλλη.

Και σήμερα 21-11-08 ,

μου ξανάμαθε την ομορφιά των λέξεων.

 

 

 

 

 

 

 

Σχόλια

22/11 01:52  haros
φιλε ηρακλη..παρολο που ως τεμπελης και ανεκπαιδευτος πληκτρολογικα που ειμαι,δεν βαζω ουτε τονους μονοτονικου,οταν πληκτρολογω,συμφωνω με την αποψη σου..βεβαια,ας ελπισουμε τα εγγονια μας να γραφουν με ελληνικο αλφαβητο(γιατι τα παιδια μας ενταξει,εχουν μαθει το ελληνικο) και ας μην βαζουν πνευματα..
22/11 08:51  test
Καλημέρα,
Για τα αρχαία δεν το συζητάμε, η κατάργησή τους ήταν μεγάλο λάθος, αλλά για το πολυτονικό νομίζω είσαι υπερβολικός, μπορεί τα πνεύματα να έχουν μια ξεχωριστή γοητεία για μας τούς παλαιότερους, αλλά απλά ήταν περιτά και ουσιαστικά άχρηστα, πάντως τα γραπτά σου έχουν πάντα αυτό που λείπει από την καθημερινή μας ζωή,παρ' όλο του ότι πάντα είναι κομμάτια από την ζωή μας. Σ'ευχαριστώ.
Λιάρος
22/11 12:08  apologia pro sua vita
Πολλή ομορφιά στο κείμενό σου. Μόνο όταν έμαθα αρχαία, άρχισα να καταλαβαίνω την γλώσσα μου. Αλλά το πιο σπουδαίο άρχισα να καταλαβαίνω τις ΑΛΛΕΣ γλώσσες. Να τις αγαπώ και να τις σέβομαι. Η ετυμολογία των λέξεων, είναι το κλειδί για την αγάπη του ΑΛΛΟΥ.
22/11 13:11  Ηρακλής
Καλημέρα
και ευχαριστώ για τα καλά λόγια.
Τεστ
Αν κάποιος σοβαρός φιλόλογος, μάθαινε στα παιδιά το νόημα των πνευμάτων θα έβλεπαν τη γοητεία τους. Ομως το ζήτημα ξέρεις ποιό είναι;
Οτι κάνανε τη ζωή μας σαν το γνωστό ανέκδοτο με το τηλεγράφημα που για να γλυτώσουνε λέξεις, για οικονομία κόβανε τη μία κόβανε την άλλη, στο τέλος τις βγάλανε όλες περιττές και δεν εστάλη ποτέ το τηλεγράφημα. ( δεν το θυμάμε ακριβώς το ανέκδοτο).
Το ζήτημα είναι ότι κόβοντας τα "περιττά", είμαι απόλυτα σίγουρος ότι θα έρθει ώρα που θα αναρωτηθούμε για την αναγκαιότητα ύπαρξης συγκεκριμένων ομάδων ανθρώπων, τσιγγάνων, μαυρων, κινέζων, φτωχών, αμόρφωτων, καταλαβαίνεις τι θέλω να πω, ε;
απολογία
χωρίς αυτές τις γνώσεις, έχει χαθεί το γλωσσικό συναίσθημα.
Αλλο νόημα και άλλη βαρύτητα έχει ή λέξη σ αγαπώ και άλλο η λέξη i love you.
Ο Ελληνας το i love you το λέει εύκολα ακριβώς γιατί δεν έχει το γλωσσικό συναίσθημα των λέξεων, το σ αγαπώ όμως δύσκολα θα το πει γιατί αισθάνεται τι πάει να πει.
22/11 16:53  Nastybishop
Ηρακλή νομίζω ότι το πολυτονικό δεν καταργήθηκε επί Ράλλη, αλλά επί ΠΑΣΟΚ το 1982. Όχι, ότι έχει και ιδιαίτερη σημασία βέβαια.

Βασικά διαφωνώ εντελώς με αυτά που γράφεις, αν και σου αναγνωρίζω ότι τα έγραψες όμορφα (είδες ακόμα και με αυτό το επάρατο μονοτονικό μπορούν να γραφτούν ωραία κείμενα;)
22/11 17:04  elenitsa 1
Ακριβως αυτος ειναι κι ο λογος που ευχαριστιομαστε το μπινελικωμα μονο στη μητρικη μας,Ηρακλη.Κι οταν τρομαζουμε,ομως,στη γλωσσα μας αντιδρουμε λεκτικα,κι ας ζουμε σε ξενη χωρα επι χρονια,κι ας μιλαμε αψογα τη γλωσσα της.
22/11 17:27  Nastybishop
"Ταφόπλακα του ελληνικού πολιτισμού", η κατάργηση του πολυτονικού;;;

Υπερβολή δεν νομίζεις;

Όταν ο Ελληνικός πολιτισμός μεσουρανούσε (Αθήνα 4-5 αιώνα πχ.) πολύ αμφιβάλλω αν υπήρχαν καν οι περισπωμένες και οι δασείες. Πρέπει να προστέθηκαν αργότερα, για λόγους που αγνοώ αλλά είμαι σίγουρος ότι θα εξυπηρετούσαν κάποιο πρακτικό λόγο.
22/11 17:40  prok
Ωραίο το θέμα και ενδιαφέρον. Οφείλω όμως να σημειώσω ότι η χρήση του πολυτονικού είναι ΚΑΙ τεχνικό ζήτημα. Όταν έγραφαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι δεν χρησιμοποιούσαν ούτε πνεύματα ούτε οξείες. Έγραφαν όπως γράφει σήμερα ένας άνθρωπος ένα κείμενο χωρίς τόνους και μάλιστα χωρίς να αφήνουν κενό μεταξύ των λέξεων. Η χρήση πνευμάτων και τόνων με τη μορφή που τα ξέρουμε σήμερα έγινε για πρώτη φορά τον 1ο αι. μ.Χ., αλλά ύστερα από πολλούς αιώνες καθιερώθηκαν. Το ζήτημα είναι μεγάλο και με πάρα πολλές παραμέτρους. Δυστυχώς όμως δεν έχω χρόνο για να γράψω περισσότερα τώρα.
22/11 23:02  ΓΟΛΦ
Να είσαι καλά που θίγεις τέτοια θέματα.
Πολιτισμός, δεν είναι άραγε ένα όραμα? Δεν εξαρτάται από την φιλοσοφία, τις αξίες, και το ήθος ενός ανθρώπου, μίας κοινωνίας?
Σίγουρα η γλώσσα βοηθάει,δεν απαιτούνται όμως και άλλα...
Ελληνικός πολιτισμός? Πολιτισμός ελληνορθόδοξος? Κάποιος άλλος «οικουμενικός» πολιτισμός?
Ποιες να είναι οι ποιότητες, οι αρετές που θα διέπουν τις σχέσεις των ανθρώπων?
Αυτά τα ερωτήματα στροβιλίζουν στο μυαλό μου. Ίσως χρειάζεται ένας ΗΡΑΚΛΗΣ για να τα απαντήσει, και ένας Κοεμτζής για να δείξει πόσο ανάγκη έχουμε από ένα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
23/11 02:20  nabokov
Άτονες πρόστυχες αγάπες, Πάνια, Καρβέλας, Ράλλης και κερασάκι στην τούρτα ο Κοεμτζής εμφανιζόμενος σαν η τελευταία ηλιαχτίδα, το κύκνειο άσμα του πολιτισμού.

Όλα αυτά σε ένα ελαφρορομαντικό (όπως λέμε ελαφρολαϊκο ένα πράγμα) σουρεαλιστικό αχταρμά λέξεων και σκέψεων, δίχως αρχή αλλά ευτυχώς με τέλος.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
28 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΝΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΛΠ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ.

Σ αυτή τη γωνιά του ιστοχώρου, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχική μας ισορροπία, αντιδρώντας, και σχολιάζοντας θετικά ή αρνητικά κάθε τι που μας ενοχλεί, ή μας αρέσει.
Εχουμε ένα κανόνα.
Λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο , πάθος και προκαταλήψεις.
Και φυσικά λέμε τη γνώμη μας, απλά και μόνο.
Μπορεί σωστή, μπορεί λάθος, είναι η γνώμη μας, ακηδεμόνευτη, όπως ακριβώς διαμορφώνεται πρωτογενώς.
Μέσα στα πολλά που γράφουμε, θα υπάρξουν και ανοησίες, και αντικρουόμενες απόψεις, και λάθη.
Οσο θα υπάρχουν αυτά θα επιβεβαιώνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις